سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

هاتف نقوی مرمتی – دانشجوی کارشناسی ارشد مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی سار
محمدعلی بهمنیار – عضو هیات علمی مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
همت اله پیردشتی – عضو هیات علمی مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
سروش سالک گیلانی – عضو هیات علمی مجتمع آموزش عالی علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

امروزه به دلیل استفاده بی رویه از کودهای شیمیایی، مواد آلی زمینهای کشاورزی در ایران کاهش یافته و ترکیب خاک به بافت سخت و نامطلوبی تبدیل شده است . برای حل این معضل اساسی که کشاورزی جهان را تحت الشعاع قرار داده است تبدیل مواد زائد و اضافی اطرافمان به فرم قابل استفاده در کشاورزی می باشد در این راستا بهترین عمل، فرایند تبدیل مواد آلی موجود در زباله به کود آلی یا به اختصار کمپوست می باشد ( علیدوست، ۱۳۸۰) برنج پس از گندم دومین محصول مهم زراعی دنیا است، که نقش بسزایی در ًتامین غذای مردم جهان دارد ( خدا بنده، ۱۳۶۸ ؛ بدی و بصرا، ).۱۹۹۳ لجن فاضلاب، کمپوست و ورمی کمپوست منبع با ارزشی از مواد آلی و عناصر غذایی ضروری ( نیتروژن و فسفر ) و نیز عناصر کم مصرف گیاهی است ( واثقی، ).۱۳۸۰ همچنین استفاده توأم کود شیمیایی و کمپوست تاثیری بهتری روی گندم و کلزا داشته است ( کیلینگ و همکاران، ۲۰۰۳ و ریگی، ۱۳۸۲)