مقاله تابلوي الکتروفيزيولوژيک نوروپاتي ناشي از وين کريستين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۱۹ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: تابلوي الکتروفيزيولوژيک نوروپاتي ناشي از وين کريستين
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وين كريستين
مقاله لوسمي حاد لنفوبلاستيك کودکان
مقاله نوروپاتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توپچي زاده وحيده
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدمحمدجعفر
جناب آقای / سرکار خانم: برزگر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رضامند عظيم
جناب آقای / سرکار خانم: حسين پورفيضي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رهبر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اسلاميان فريبا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: مشكلات نوروماسكولار در كودكان طي و پس از درمان لوسمي حاد لنفوبلاستيك گزارش شده اند. بنظرمي رسد اين مشكلات بعلت نوروتوكسيسيتي ناشي از وين كريستين ايجاد مي گردند. اين نوروپاتي محيطي وابسته به دوز دارو است. نشانه هاي باليني نوروپاتي وين توكسيسيته، از دست رفتن زودرس رفلكس تاندون آشيل و سپس از دست رفتن رفلكس هاي وتري عمقي ديگر و اختلالات حسي مي باشند. هدف از اين مطالعه بررسي تغييرات الكتروفيزيولوژيك شيمي درماني حاوي وين كريستين در كودكان است.
روش بررسي: در يك مطالعه همگروهي آينده نگر، بررسي الكتروفيزيولوژيك در ۴۲ كودك (۲۵ مورد لوسمي حاد لنفوبلاستيك، ۱۷ مورد ساير بدخيمي ها) در بخش الكترودياگنوستيك بيمارستان كودكان تبريز طي مدت ۱۲ ماه قبل و ۵ هفته پس از شروع شيمي درماني انجام شد. تغييرات پارامترهاي الكترودياگنوستيك قبل و پس از تجويز وين كريستين، و نيز رابطه آن با دوز دارو بررسي گرديد.
يافته ها: ۲۵ كودك مبتلا به لوسمي حاد لنفوبلاستيك، ۱۶ پسر و ۹ دختر با سن متوسط ۶٫۰۸±۳٫۸۵ سال، و ۱۷ كودك مبتلا به ساير بدخيمي ها، ۷ پسر و ۱۰ دختر با سن متوسط ۶٫۵۴±۴٫۴۵ سال وارد مطالعه شدند. ۵ هفته پس از شروع شيمي درماني (پس از مرحله القا در گروه لوسمي حاد لنفوبلاستيك)، تغييرات سرعت هدايت عصبي حسي و حركتي و آمپليتود پتانسيل فعاليتي عصب حسي معني دار نبود؛ ولي آمپليتود پتانسيل فعاليتي عضله در هر دو اندام فوقاني و تحتاني كاهش يافت. تاخير موج F در اندام تحتاني و فوقاني مشاهده گرديد. نوروپاتي به صورت افت آمپليتود پتانسيل فعاليتي عضله بعد از دوره القا در %۹۶ بيماران لوسمي حاد لنفوبلاستيك وجود داشت كه اغلب (%۷۰٫۸) متوسط بود. ۱۶مورد (%۶۶٫۷) از بيماران اختلال راه رفتن نيز داشتند. بطور كلي كاهش آمپليتود پتانسيل فعاليتي عضله همراه با افزايش دوز وين كريستين مشاهده شد.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه تغييرات الكتروفيزيولوژيك ناشي از وين كريستين در كودكان تحت شيمي درماني با وين کريستين شايع مي باشد و معمولا به شکل نوروپاتي موتور ـ آکسونال شناسيي مي شود. لوسمي حاد لنفوبلاستيك اغلب با اختلال راه رفتن توام مي باشد.