مقاله تاثيرآلومينيوم بر ميزان اجزاي پلي ساکاريدي ديواره سلولهاي چاي (Comellia sinensis L. cv. Yabukita) حاصل از بساک در کشت تعليقي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در مجله علوم دانشگاه تهران از صفحه ۴۵ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: تاثيرآلومينيوم بر ميزان اجزاي پلي ساکاريدي ديواره سلولهاي چاي (Comellia sinensis L. cv. Yabukita) حاصل از بساک در کشت تعليقي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلومينيوم
مقاله پکتين
مقاله سلولز
مقاله کشت تعليقي
مقاله همي سلولز A
مقاله همي سلولز B

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شكوهي خديجه
جناب آقای / سرکار خانم: قناتي فائزه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آلومينيوم يکي از فراوانترين عناصر موجود در خاک است که در خاکهايي با اسيديته بالا به شکل انحلال پذير Al3+ درآمده، از طريق ريشه جذب شده و بدين ترتيب بر رشد گياهان تاثير مي گذارد. گياهان انباشت کننده آلومينيوم گياهاني هستند که مقدار زيادي آلومينيوم را در خود ذخيره مي کنند. اين گياهان اغلب در خاک هاي اسيدي رشد مي کنند. چاي يکي از معروفترين اين گياهان است که بيش از  ۱۰۰۰۰ppmآلومينيوم در برگهاي مسن خود ذخيره مي کند. دربسياري از تحقيقات گذشته تاثير آلومينيوم در کوتاه مدت ثابت گرديده و مهار سريع رشد ريشه توسط آن گزارش شده است . همچنين آزمايشات متعددي نشان داده است که آلومينيوم در ابتدا وارد راس ريشه شده و غالبا در آپوپلاست جاي مي گيرد. در واقع آپوپلاست با داشتن ماتريکس پکتيني با بار منفي مهمترين محل اتصال آلومينيوم مي باشد. تحقيق حاضر به منظور شناسايي هر چه بيشتر تاثير آلومينيوم بر پلي ساکاريدهاي ديواره سلولي چاي انجام شد. سلول هاي چاي(Comellia sinensis L. cv. Yabukita)  در محيط کشت B5 با غلظت هاي مختلف آلومينيوم (۰، ۳۰ و ۶۰ ميکرومولار) تيمار شدند. سلول ها پس از ۲۴ ساعت برداشت شده و ديواره سلولي و اجزاي مختلف پلي ساکاريدي آن شامل پکتين، سلولز، همي سلولزA  و B استخراج و اندازه گيري شد. درصد زنده بودن سلول ها، ميزان جذب آلومينيوم توسط سلول ها و تغييرات بيوماس نيز مورد سنجش قرار گرفت. نتايج حاکي ازافزايش بيوماس سلولهاي چاي و همچنين افزايش ميزان جذب آلومينيوم به وسيله سلولهاي تيمار شده با آلومينيوم بود. وزن ديواره و مقدار سلولز A نيز، در سلولهاي تيمار شده با آلومينيوم نسبت به سلولهاي شاهد افزايش نشان داد اما مقدار پکتين اين سلولها نسبت به سلولهاي شاهد کاهش يافت. همچنين در ميزان همي سلولز B در تيمار با۳۰ ميکرومولار آلومينيوم افزايش معني داري مشاهده شد اما در ميزان سلولز تغييري مشاهده نگرديد. نتايج پيشنهاد مي کند که پلي ساکاريدهاي ديواره سلولهاي چاي در تعديل سميت آلومينيوم و حفظ توان زنده بودن آنها در تيمار با آلومينيوم نقش دارند.