Lyle و Schutt نشان داده اند که براي انجام خوردگي در لولههاي گاز تر (Wet Gas Pipelines)حتي غلظت ppm اکسيژن نيز مقدار زيادي است و غلظت کسيژن بايد کمتر  از ppm باشد. سرعت خوردگي نمونه هاي غوطه  ور در محلول آبي در شرايط ساکن و بدون حضور HS٢ ,CO٢ از۵/. تا mpyبراي غلظتهاي ۱۰۰ تا ppm اکسيژن بوده است و در حضور دي اکسيدکربن (psi١٠= PCO٢) خوردگي يکنواخت به ۲/۴ تا mmy افزايش ميابد.و در حضور HS٢ خوردگي به ۰/۳ تا mpy مي رسد[۹].

از طرفي خوردگي در محيط آبي بوسيله افراد مختلف مورد بررسي قرار گرفته است . مارتين و همکارانش تاثيراکسيژن در سيستم جمعآوري Gas Gathering Syste(m)را روي خوردگي بررسي کرده اند به علت اينکه مقدار کمي هوا داخل خطوط خلا نشت کرده بود و هيدروکربنهاي مايع در کنار مقدار کمي آب جريان داشتند باعث خوردگي در مناطق پاييني لوله ها شده بود. در اين شرايط آنها خوردگي فولاد را در فاز آب نمک بوسيله بازدارنده  Tol-aeromer تا ۸۰% کم کردند. عمده کار مارتين و همکارانش بررسي خوردگي در فاز اب نمک همراه با گازهاي اکسيژن و HS٢ بوده است [۱۰].

دراين تحقيق بررسي مقدار خوردگي در دو فازآب و ميعانات و تاثير آنها در کنار يکديگرهمراه با دي اکسيدکربن (CO٢)و اکسيژن صورت گرفته است  و نهايتاً اختلاف پيل غلظتي اکسيژن در شرايط مختلف ارزيابي شده است که براي نگهداري و لوله ها از خوردگي دروني فاکتور مؤثري محسوب مي شود.