مقاله تاثيرسيستم هاي مختلف آبياري روي ميزان آلودگي مزارع چغندرقند به لارو طوقه بر آگروتيس .Agrotis spp، برگ خواركارادرينا .Spodoptera exigua Hb و برگ خوار پرودنيا Spodoptera litorallis Bois که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله چغندرقند از صفحه ۱۶۳ تا ۱۷۵ منتشر شده است.
نام: تاثيرسيستم هاي مختلف آبياري روي ميزان آلودگي مزارع چغندرقند به لارو طوقه بر آگروتيس .Agrotis spp، برگ خواركارادرينا .Spodoptera exigua Hb و برگ خوار پرودنيا Spodoptera litorallis Bois
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبياري نشتي
مقاله آگروتيس
مقاله باراني كلاسيك
مقاله باراني سنترپيوت
مقاله برگ خوار كارادرينا
مقاله برگ خوار پرودنيا
مقاله چغندرقند
مقاله دزفول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ملك زاده محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اوراضي زاده محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: معيري منصور
جناب آقای / سرکار خانم: ارباب تفتي رويا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق به بررسي تاثير روش هاي نوين آبياري (آبياري باراني) در مقايسه با آبياري نشتي (عرف منطقه) روي تغييرات جمعيت حشرات مهم چغندرقند پرداخت. در هر سال زراعي (۷۷-۱۳۷۵) سه قطعه زمين انتخاب و هر كدام از قطعات به يكي از روش هاي آبياري نشتي، باراني كلاسيك و سنترپيوت اختصاص يافت. در هرکدام از سه قطعه، ۲۰ كرت به صورت تصادفي انتخاب و در ۱۰ كرت با حشرات به طريق شيميايي (شاهد) مبارزه شد و در ۱۰ كرت ديگر هيچ گونه مبارزه اي انجام نشد. در طول دوره رشد به صورت هفتگي از حشرات آماربرداري شد. نتايج نشان داد از نظر عملكرد ريشه بين سيستم آبياري نشتي (۷۱٫۱۳ تن در هکتار) و سنترپيوت (۶۱٫۳۴ تن در هکتار) اختلاف معني دار آماري وجود دارد ولي آبياري  نشتي و كلاسيك در يک گروه آماري قرار گرفتند. عملكرد شكر سفيد در روش هاي مختلف آبياري كلاسيك، نشتي و سنترپيوت به ترتيب ۷٫۹۲ و ۸٫۹۶ و ۷٫۳۹ تن در هكتار بود که بين روش هاي آبياري كلاسيك و نشتي در سطح احتمال پنج درصد اختلاف معني دار وجود داشت ولي اين تفاوت بين دو تيمار آبياري سنترپيوت و كلاسيك معني دار نشد. ميزان آلودگي بوته هاي چغندرقند به حشرات كرم طوقه بر (Agrotis spp.) و برگ خوار (Spodoptera exigua) در آبياري نشتي به ترتيب ۱٫۱۴۶ و ۲٫۰۳۳ درصد، در آبياري كلاسيك به ترتيب ۰٫۸۵۸ و ۱٫۶۹ درصد و در روش سنترپيوت ۰٫۸۷۲ و ۱٫۶۹۲ درصد بود که ميزان آلودگي در روش نشتي از دو روش ديگر در سطح احتمال پنج درصد به شکل معني دار بيش تر بود. جمعيت لارو برگ خوار (S. litorallis) نيز در روش آبياري كلاسيك (۰٫۹۳۲) نسبت به آبياري نشتي (۰٫۸۲۵) به نحو معني داري بيش تر بود. سم پاشي و عدم سم پاشي تاثير معني داري بر درصد خسارت حشرات در آبياري نشتي و سنترپيوت نداشت ولي در روش كلاسيك، عملكرد ريشه در کرت هاي سم پاشي شده (۷۱٫۹۹ تن در هکتار) به نحو معني داري بيش از كرت هاي بدون سم پاشي (۶۶٫۹۲ تن در هکتار) بود.