مقاله تاثير آتورواستاتين بر شاخص هاي کنترل آسم مزمن در بيماران تحت درمان با دوز بالاي استروئيد استنشاقي يا استروئيدخوراکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان از صفحه ۶۶ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: تاثير آتورواستاتين بر شاخص هاي کنترل آسم مزمن در بيماران تحت درمان با دوز بالاي استروئيد استنشاقي يا استروئيدخوراکي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آتورواستاتين
مقاله آسم
مقاله گلوکوکورتيکوئيدها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علوي سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: نجاتي‌ فر فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: فرقان پرست كامبيز
جناب آقای / سرکار خانم: سبحاني عبدالرسول
جناب آقای / سرکار خانم: مرتاض گلنار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: استاتين ها پرمصرف ترين داروهاي پايين آورنده سطح کلسترول هستند كه براي آنها اثر ضدالتهابي هم مطرح شده و از اين طريق ممکن است در درمان بيماريهاي التهابي نظير آسم نيز تاثير داشته باشند با توجه به احتمال عوارض جانبي داروهاي رايج، در بيماران مبتلا به آسم متوسط و شديد، استفاده از درمان هاي جديد در مطالعات مختلف تحت بررسي مي باشد. يکي از گروه هاي دارويي پيشنهادي، استاتين ها مي باشند.
هدف: تعيين تاثير آتورواستاتين بر عملكرد ريه و التهاب راه هاي هوايي در بيماران مبتلا به آسم مزمن متوسط و شديد.
مواد و روش ها: روش مطالعه کارآزمايي باليني سه سويه كور مي باشد. ۶۷ بيمار مبتلا به آسم متوسط تا شديد تحت درمان با دوز بالاي استروئيد استنشاقي يا خوراکي، تصادفي به دو گروه تقسيم شدند و يک گروه به مدت ۸ هفته تحت درمان با ۴۰mg آتورواستاتين به صورت روزانه و گروه ديگر تحت درمان با دارونما قرار گرفتند. در يك دوره ۸ هفته اي بيماران هر ۴ هفته ويزيت شده، تحت آموزش جهت استفاده صحيح از اسپري ها قرار گرفته و حجم هاي ريه شامل FEV1، FVC، FEV1/FVC، FEF25-75%، بيوماركرهاي التهابي شامل  ESRوhs-CRP  و پرسشنامه كنترل آسم بررسي شد. مطالعه با ۵۰ نفر به پايان رسيد. آزمون آماري به کار رفته t-test, c2 و تست Mann-Whitney مي باشد. P-value <0.05 از نظر آماري معني دار، تلقي شد.
نتايج: تفاوت آماري معني داري بين حجم هاي ريه و سطح بيوماركرهاي التهابي شامل  ESRوhs-CRP  بين دو گروه تحت درمان با آتورواستاتين و دارونما مشاهده نشد. روند تغييرات شاخص هاي حجم ريه شامل  FEF25-75%, FEV1, FEV1/FVC در هر يک از دو گروه مورد و کنترل به طور جداگانه، تفاوت آماري معني داري داشت (P<0.001) ولي بين دو گروه اين تفاوت معني دار نبود. همچنين تغييرات وضعيت کنترل آسم بر اساس پرسشنامه کنترل آسم در هر يک از دو گروه جداگانه معني دار بود (P<0.001).
نتيجه گيري: بر اساس اين مطالعه آتورواستاتين اثر ضدالتهابي در بيماران مبتلا به آسم متوسط و شديد نداشته و در نتيجه در کوتاه مدت نمي تواند موثر باشد. به نظر مي رسد که ويزيت منظم و آموزش بيمار در چگونگي استفاده صحيح از اسپري ها باعث بهبود وضعيت كنترل آسم مي شود.