مقاله تاثير آلفنتانيل بر كيفيت بي دردي در عمل جراحي سزارين: كارآزمايي باليني تصادفي شده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۳۳ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: تاثير آلفنتانيل بر كيفيت بي دردي در عمل جراحي سزارين: كارآزمايي باليني تصادفي شده
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بي حسي نخاعي
مقاله سزارين
مقاله آلفنتانيل
مقاله بوپي واکائين
مقاله كارآزمايي باليني تصادفي شده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابدين زاده محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: راستي بروجني مريم
جناب آقای / سرکار خانم: خيري سليمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: طي سال هاي اخير استفاده از مخدرها جهت ايجاد بي حسي نخاعي، توجه زيادي را به خود معطوف کرده است. اثرات ضد درد مخدرها ممکن است به دليل تاثير مستقيم بر گيرندهاي نخاعي باشد. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير آلفنتانيل بر كيفيت بي دردي حين عمل جراحي سزارين و پس از آن در بي حسي نخاعي و عوارض آن صورت گرفت.
روش بررسي: در يک کارآزمايي باليني دوسوكور ۶۰ زن سالم خواستار عمل سزارين غيراورژانسي به روش بي حسي نخاعي، با حاملگي يک قلو (حاملگي دوم يا سوم)، در کلاس ۱ و ASA 2 و سن حاملگي بيشتر از ۳۷ هفته، انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه آزمون و شاهد تقسيم شدند. به گروه شاهد ۲٫۵ ميلي ليتر (۱۲٫۵ ميلي گرم) بوپي واکائين هيپرباريک %۰٫۵ به همراه ۰٫۵ ميلي ليتر نرمال سالين و به گروه آزمون به جاي نرمال سالين ۰٫۵ ميلي ليتر (۲۵۰ ميکروگرم) آلفنتانيل به صورت داخل نخاعي تزريق شد. قبل از انجام بي حسي يک مرتبه، و تا ۳۰ دقيقه پس از انجام بي حسي هر ۱۰ دقيقه، و در طول يك ساعت بعد هر ۱۵ دقيقه، و سپس هر ۳۰ دقيقه تا شروع درد، فشار خون شرياني، تعداد ضربان قلب، تنفس و ميزان اشباع اکسيژن خون شرياني اندازه گيري شد. کيفيت بي دردي حين جراحي، زمان بي دردي کامل و بي دردي موثر در تمام بيماران ارزيابي گرديد. بروز عوارض احتمالي مانند تهوع، استفراغ، لرز و خارش در هر دو گروه بررسي شد. داده ها پس از جمع آوري با استفاده از تست هاي آماري تي، من ويتني، مربع کاي (يا دقيق فيشر) و آناليز واريانس مشاهدات تکرار شده، تجزيه و تحليل شد و P<0.05 سطح معني داري اختلاف ها قرار داده شد.
يافته ها: %۹۰ بيماران در گروه آلفنتانيل در مقابل %۱۶٫۷ گروه سالين بي دردي عالي حين جراحي داشتند (P<0.001). زمان بي دردي کامل در گروه آلفنتانيل ۱۷۸±۴۱٫۸ دقيقه در مقايسه با گروه سالين ۹۷±۲۸٫۹ دقيقه بيشتر طول کشيد (P<0.01) و طول مدت بي دردي موثر در گروه آلفنتانيل (۲۲۳±۴۰٫۹ دقيقه) به طور قابل ملاحظه اي از گروه سالين (۱۳۰٫۲±۳۲ دقيقه) بيشتر بود (P<0.01). بين متغيرهاي هموديناميک بين دو گروه تفاوت معني داري وجود نداشت (P>0.05). تهوع در گروه آلفنتانيل کمتر از گروه سالين (%۵۰ در مقابل %۸۰) بود (P<0.05). شايع ترين عارضه در گروه آلفنتانيل خارش بود (%۷۶٫۷)، و بروز استفراغ و لرز و همچنين آپگار نوزادان در دو گروه اختلاف آماري معني داري نداشت (P>0.05).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج، افزودن ۲۵۰ ميکروگرم آلفنتانيل به ۱۲٫۵ ميلي گرم بوپي واکائين هيپرباريک %۰٫۵ مي تواند کيفيت بي دردي حين جراحي و طول مدت بي دردي پس از جراحي را در بيماران تحت جراحي سزارين بدون افزايش عوارض، بيشتر كند، لذا پيشنهاد مي گردد در عمل هاي سزارين حهت دستيابي به کيفيت بي دردي بهتر، از آلفنتانيل با دوز كم استفاده شود.