مقاله تاثير آللوپاتي پيچك صحرايي (.Convolvulus arvensis L) بر جوانه زني و رشد گندم (.Triticum aestivum L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۸۳ تا ۹۹ منتشر شده است.
نام: تاثير آللوپاتي پيچك صحرايي (.Convolvulus arvensis L) بر جوانه زني و رشد گندم (.Triticum aestivum L)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آللوپاتي
مقاله پيچك صحرايي
مقاله جوانه زني
مقاله رشد
مقاله گندم
مقاله عملكرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يارنيا مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: فرج زاده معماري تبريزي الناز
جناب آقای / سرکار خانم: احمدزاده وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: نوبري نيما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين بررسي به منظور ارزيابي اثرات آللوپاتي عصاره حاصل از اندام هاي مختلف در غلظت هاي متفاوت علف هرز پيچک صحرايي بر جوانه زني، رشد و عملكرد گندم به صورت آزمايش فاكتوريل در سه تكرار در سال ۱۳۸۶ اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايشي شامل عصاره حاصل از اندام هاي مختلف پيچك صحرايي در پنج سطح عصاره عاري از علف هرز (شاهد)، عصاره برگ، عصاره ساقه ، عصاره ريشه و عصاره كل گياه، و غلظت هاي مختلف عصاره حاصل از اندام هاي علف هرز در چهار سطح عصاره با غلظت ۱ به ۵، عصاره با غلظت ۱ به ۱۰، عصاره با غلظت ۱ به ۱۵ و عصاره با غلظت ۱ به ۲۰ بود. ارزيابي صفات در مرحله جوانه زني در آزمايشگاه نشان داد كه اثر فاكتورهاي اصلي و متقابل آزمايش بر تمام صفات مورد بررسي معني دار بود. تيمارهاي عصاره منجر به كاهش جوانه زني و مولفه هاي آن نسبت به شاهد شد. بيشترين اثر كاهشي بر مولفه هاي جوانه زني را عصاره ريشه داشت. عصاره ريشه و كل اندام ها با غلظت ۱به ۵ كاملا از جوانه زني بذور ممانعت كردند. عصاره برگ نيز صفات طول ريشه چه، طول ساقه چه، وزن خشك گياهچه، درصد جوانه زني و سرعت جوانه زني را به ترتيب ۹۹٫۴۱، ۹۶٫۹۸، ۱۰۰، ۹۸٫۶۴ و ۶۲٫۷۴ درصد كاهش داد. در شرايط گلخانه اي نيز اثر معني دار در غلظت هاي پايين عصاره برگ و در غلظت هاي بالا عصاره ريشه بيشترين تاثير را برصفات بررسي شده نشان دادند. افزايش غلظت عصاره نيز از ۱٫۲۰ تا ۱٫۵ كاهش معني داري را در كليه صفات باعث شد. ميزان كاهش ارتفاع بوته، طول سنبله، تعداد برگ، طول پدانكل، تعداد دانه، وزن هزار دانه و عملكرد دانه نسبت به شرايط شاهد در تيمار با غلظت هاي ۵ به ۱ به ترتيب ۵۶٫۹۹ و ۵۰٫۴۴، ۷۰٫۸۶، ۶۲٫۴، ۷۶٫۱۷، ۹۴٫۶۶ و ۹۹٫۰۱ درصد بود. بر اساس نتايج اين تحقيق، علف هرز پيچك صحرايي مي تواند جوانه زني و رشد و عملكرد گندم را شديدا تحت تاثير قرار داده و منجر به كاهش جوانه زني، رشد نامطلوب و توليد محصول بسيار اندك گردد.