مقاله تاثير آموزش به شيوه مبتني بر حل مساله بر سطوح يادگيري دانشجويان پرستاري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در گام هاي توسعه در آموزش پزشكي از صفحه ۱۷ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: تاثير آموزش به شيوه مبتني بر حل مساله بر سطوح يادگيري دانشجويان پرستاري
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله يادگيري مبتني بر حل مساله
مقاله يادگيري بر مبناي سخنراني
مقاله دانشجويان پرستاري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مدانلو معصومه (مهناز)
جناب آقای / سرکار خانم: خدام حميرا
جناب آقای / سرکار خانم: كلاگري شهره
جناب آقای / سرکار خانم: باستاني فريده
جناب آقای / سرکار خانم: پرويزي سرور
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي حبيب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پرستاران براي ارايه مراقبت با كيفيت در محيط هاي باليني با پيچيدگي ها و تغييرات سريع تكنولوژي، نياز به تقويت مهارت حل مساله دارند. آموزش با رويكردهاي يادگيري فعال و دانشجو – محور در بهبود اين مهارت موثرتر است. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير آموزش به شيوه مبتني بر حل مساله بر سطوح يادگيري دانشجويان پرستاري اجرا شد.
روش كار: مطالعه نيمه تجربي حاضر بر روي ۳۲ دانشجوي نيم سال پنجم رشته پرستاري دانشگاه علوم پزشكي گلستان كه درس بهداشت روان را انتخاب نموده بودند، درسال ۸۶ صورت گرفت. دانشجويان بصورت تصادفي به دو گروه مداخله (۸ نفر) و شاهد (۲۴ نفر) تقسيم شدند. پس از آموزش به دو شيوه حل مساله و سخنراني، ميزان يادگيري در هر دو گروه از طريق آزمون كتبي با محتوا و سطوح شناختي مشابه، بلافاصله و دو ماه پس از آموزش اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و من ويتني آناليز شد. سطح معني داري ۰٫۰۵ درنظر گرفته شد.
يافته ها: اكثر نمونه هاي مورد پژوهش مجرد (۹۰٫۶۲%) با ميانگين سني ۲۱٫۸۵ (۲۱٫۸۵±) سال و مقيم خوابگاه (۷۵%) بودند. ميانگين نمرات گروه مداخله، دو ماه پس از آموزش بيش از گروه سخنراني بود، ولي تفاوت آماري معني داري بين ميزان يادگيري دانشجويان دو گروه وجود نداشت. اين تفاوت در سطوح شناختي مختلف از نظر آماري معني داري بود (P<0.0001). بدين معني كه دانشجويان گروه سخنراني در سطح دانش و گروه حل مساله در سطوح تحليل، تركيب و ارزشيابي نمره بيشتري كسب نمودند.
نتيجه گيري: اگرچه هر دو شيوه آموزشي موثر بودند اما روش حل مساله در ارتقا سطح دانش و يادگيري ماندگار، موثرتر از روش سخنراني بود.