مقاله تاثير آموزش خودمراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در توانبخشي از صفحه ۲۱ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: تاثير آموزش خودمراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کيفيت زندگي
مقاله نارسايي قلبي
مقاله آموزش خودمراقبتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي لويه حبيب اله
جناب آقای / سرکار خانم: دالوندي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رهگذر مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: نارسايي قلبي يکي از شايع ترين اختلالات قلبي- عروقي بوده و به عنوان يک اختلال مزمن، پيشرونده و ناتوان کننده مطرح مي باشد. کيفيت زندگي در بيماران مبتلا به نارسايي قلبي پایين است. يکي از روش هاي ارتقا دهنده کيفيت زندگي، آموزش خودمراقبتي مي باشد. هدف مطالعه حاضر تعيين تاثير آموزش خودمراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي مي باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي ۱۲۶ بيمار مبتلا به نارسايي قلبي از بين مراجعه کنندگان به بيمارستان قلب و عروق شهيد رجايي تهران مطابق معيارهاي تحقيق انتخاب و با روش بلوک هاي تبديل شده تصادفي به طور مساوي در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. ابزار گرد آوري داده ها شامل فرم مشخصات دموگرافيک، پرسشنامه کيفيت زندگي بيماران مبتلا به نارسايي قلب و “پرسشنامه اروپايي رفتار مراقبت از خود بيماران نارسايي قلبي” بود. بيماران گروه مداخله در شش گروه ده نفري جهت آموزش قرار گرفته و در ۴ تا ۶ جلسه آموزش ديدند و در نهايت بسته آموزشي در اختيار اين بيماران قرار گرفت. طول مدت جلسات ۳۰ تا ۴۵ دقيقه بود. براي تحليل داده ها از آزمون هاي تي زوجي و مستقل، کاي اسکوئر، کلموگروف- اسميرنوف، ليون و آناليز کوواريانس استفاده شد.
يافته ها: ميانگين کيفيت زندگي، (p=0.214) و خودمراقبتي (p=0.795) بين گروه مداخله و کنترل قبل از انجام مداخله تفاوت معنادار نداشت، ولي بعد از مداخله تفاوت دو گروه در اين ۲ متغير معنادار شد(p<0.001). ميانگين ابعاد اقتصادي- اجتماعي، رواني، جسمي- فعاليت و سلامت عمومي کيفيت زندگي بين دو گروه بعد از انجام مداخله تفاوت معنادار داشت .(p<0.001)  کيفيت زندگي  (p=0.145)و رفتارهاي مراقبت از خود(p=0.431)  در گروه کنترل قبل و بعد از مداخله تفاوت معنادار نداشته، ولي در گروه مداخله اين متغيرها بعد از مداخله نسبت به قبل از آن تفاوت معناداري يافته بود (p<0.001).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد که آموزش خودمراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران مبتلا به نارسايي قلبي موثر مي باشد و توصيه مي شود به عنوان يکي از روش هاي اثربخش و غير دارويي، جهت ارتقا کيفيت زندگي اين بيماران به کار برده شود.