مقاله تاثير آموزش خود مراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران استئوآرتريت در مراکز توانبخشي دانشگاه علوم پزشکي شيراز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۶۵ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: تاثير آموزش خود مراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران استئوآرتريت در مراکز توانبخشي دانشگاه علوم پزشکي شيراز
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش خود مراقبتي
مقاله کيفيت زندگي
مقاله استئوآرتريت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كشتكاران زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: قدس بين فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: سلوكي موتاب سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: رازقي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: زارع نجف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: بيماري هاي مزمن از جمله استئوآرتريت به علت سير پيشرونده اي که دارند اغلب ناتوان کننده بوده و کيفيت زندگي فرد را متاثرمي سازند. لذا اين مطالعه به منظور بررسي تاثير آموزش خود مراقبتي بر کيفيت زندگي بيماران استئوارتريت مراجعه کننده به مراکز توابخشي دانشگاه علوم پزشکي شيراز انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه شبه تجربي بر روي ۱۱۰ بيمار مبتلا به استئوارتريت که به روش نمونه گيري آسان، بطور تصادفي در دو گروه آزمون و شاهد (۵۵ نفر در هر گروه) قرار گرفتند، انجام شد. مشخصات بيمار و پرسشنامه ۳۶ گزينه اي مشتمل بر هشت حيطه و نمره گذاري، ۱۰۰-۰ بود که براي هر دو گروه پرسشنامه تکميل شد. نمره بيشتر نشانه کيفيت زندگي بهتر است. به گروه آزمون در فاصله زماني بين دو مرحله اندازه گيري کيفيت زندگي، آموزش تدوين شده از طريق چهره به چهره و دفترچه آموزشي داده شد. نهايتا تغييرات کيفيت زندگي در دو گروه مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفت.
يافته ها: از ۱۱۰ بيمار مورد مطالعه در هر دو گروه آزمون و شاهد ۱۰۱ نفر زن با ميانگين سني ۲/۷±۵۶ سال بودند: دو گروه از نظر سطح سواد، تاهل، شغل، وضعيت درآمد و درگيري هر دو مفصل زانو با هم اختلاف معني داري نداشتند. بين سن، طول مدت ابتلا و سطح در آمد با کيفيت زندگي ارتباط معني داري مشاهده شد (p=0.01) بطوريکه با افزايش سن و طول مدت ابتلا به استئوارتريت و سطح درآمد، کيفيت زندگي کاهش و با افزايش سطح تحصيلات، کيفيت زندگي افزايش يافت. در گروه آزمون ميانگين تغييرات کيفيت زندگي ۵/۸۷±۴/۲۸۰ و در گروه شاهد ۲/۱۱±۸/۵۲ بود که تفاوت آماري معني داري مشاهده شد (p=0.001).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد که آموزش خود مراقبتي بر کيفيت زندگي مبتلايان به استئوارتريت تاثير مثبت دارد و با آموزش خود مراقبتي مي توان نحوه مدارا و تطابق با بيماري را به نحو موثرتري فراهم کرد و در بهبود کيفيت زندگي فرد و سطح سلامت جامعه نقش مهمي را ايفا نمود.