مقاله تاثير آموزش گروه همسان بر سطح آگاهي دانشجويان مقطع دكتراي دانشگاه علوم پزشكي تبريز در مورد راههاي انتقال و پيشگيري عفونت و بيماري ايدز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۱۱ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: تاثير آموزش گروه همسان بر سطح آگاهي دانشجويان مقطع دكتراي دانشگاه علوم پزشكي تبريز در مورد راههاي انتقال و پيشگيري عفونت و بيماري ايدز
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايدز
مقاله آموزش
مقاله دانشجويان
مقاله آگاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ورشوچي مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: جهاني روزبه
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده مهستي
جناب آقای / سرکار خانم: جودتي احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فخاري علي
جناب آقای / سرکار خانم: اعرج خدايي سيدمصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: ارشادمنش ماشااله
جناب آقای / سرکار خانم: صديقي بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: دهقاني عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خوش باطن منوچهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: سندرم نقص ايمني اكتسابي (ايدز) مشكل ترين مساله اپيدميولوژي در دنياي حاضر است.
مطالعاتي كه در اكثر كشورهاي جهان در مورد سطح آگاهي جوانان (به عنوان يك گروه پرخطر) انجام شده، ثابت كرده است كه اكثريت عظيم جوانان درباره چگونگي انتقال عفونت HIV/AIDS اطلاعات كمي دارند.
تقريبا در تمامي اين مطالعات به نقش مهم آموزش در افزايش سطح آگاهي خصوصا آموزش توسط افراد همسان تاكيد گرديده است. هدف از تحقيق حاضر بررسي نقش آموزش توسط افراد همسان در ارتقا سطح آگاهي دانشجويان مقطع دكتراي دانشگاه علوم پزشكي تبريز در مورد روشهاي پيشگيري و انتقال HIV/AIDS است.
روش كار: نوع مطالعه بصورت مداخله اي و از نوع قبل و بعد و جمعيت مورد مطالعه دانشجويان مقطع دكتراي دانشگاه علوم پزشكي تبريز بود. پرسشنامه اي حاوي ۱۲ سوال پيرامون راههاي انتقال و پيشگيري از HIV/AIDS به جمعيت مورد مطالعه داده شد (پيش آزمون). سپس همين پرسشنامه دو هفته بعد از اجراي برنامه آموزشي توسط افراد همسان در بين همان دانشجويان توزيع گرديد (پس آزمون).
يافته ها: ۷۰۳ نفر در اين پژوهش شركت كردند كه %۴۴ آنها مذكر و بقيه مونث بودند. پس از آموزش سطح آگاهي در افراد مذكر از ۸۹٫۱ به ۹۳ و در افراد مونث از ۸۵٫۷ به ۹۵٫۹ افزايش معني داري يافت. انجام آموزش در تمامي رشته هاي تحصيلي و در اغلب گروههاي سني نيز تفاوت معني داري در سطح آگاهي ايجاد كرد. بطور كلي ميانگين درصد پاسخ صحيح به سوالات قبل از آموزش %۸۷ و بعد از آن %۹۴٫۶ بود.
نتيجه گيري: به جز راههاي اصلي انتقال بيماري كه معلومات دانشجويان در سطح بالايي قرار دارد، در بقيه موارد از جمله راههاي پيشگيري و باورهاي نادرست در زمينه سرايت ويروس، آگاهي دانشجويان رضايتبخش نيست و نيازمند آموزش است.