مقاله تاثير آنزيميت (زيوليت) بر فاکتورهاي رشد، بازماندگي و ترکيبات لاشه بچه تاس ماهيان ايراني(Acipenser persicus Borodin, 1897) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در شيلات از صفحه ۱۲۳ تا ۱۳۰ منتشر شده است.
نام: تاثير آنزيميت (زيوليت) بر فاکتورهاي رشد، بازماندگي و ترکيبات لاشه بچه تاس ماهيان ايراني(Acipenser persicus Borodin, 1897)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنزيميت (زيوليت)
مقاله تاس ماهي ايراني
مقاله تغذيه
مقاله فاکتورهاي رشد
مقاله لاشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بني اسماعيلي سيده يلدا
جناب آقای / سرکار خانم: زميني عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: وهاب زاده رودسري حبيب
جناب آقای / سرکار خانم: طلوعي گيلاني محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: مددي زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تاس ماهي ايراني يکي از باارزش ترين ماهيان شيلاتي درياي خزر مي باشد. با توجه به اين که تاس ماهي ايراني گونه غالب سواحل جنوبي درياي خزر مي باشد، بايد امکانات تغذيه اي آن مدنظر قرار گرفته و در شرايط واقعي مورد آزمايش قرار گيرد. اين ماهي به سختي به غذاي دستي عادت مي کند، به همين جهت هدف از افزودن انزيميت (زيوليت) به جيره غذايي اين ماهي افزايش فاکتورهاي رشد، کاهش درصد تلفات و همچنين جذب عناصر مغذي جيره مي باشد. در اين پژوهش اثرات افزودن آنزيميت به جيره غذايي بچه تاس ماهيان ايراني در مرکز تکثير و پرورش ماهيان خاوياري شهيد دکتر بهشتي رشت در تابستان ۱۳۸۷ مورد بررسي قرار گرفت. طي اين پژوهش ۴۵۰ عدد بچه تاس ماهي ايراني با ميانگين وزني ۳٫۷۰±۰٫۷۴ گرم در تانک فايبرگلاس با حجم آب گيري يک مترمکعب به صورت تصادفي پرورش داده شد. اين آزمايش طي ۶۰ روز براي تعيين سطح مطلوب آنزيميت در جيره غذايي بچه تاس ماهيان ايراني در سه تيمار آنزيميت ۳ درصد، آنزيميت ۵ درصد و شاهد و هر يک با سه تکرار صورت پذيرفت. نتايج نشان داد که افزودن آنزيميت ۳ درصد به جيره غذايي بچه تاس ماهيان ايراني از لحاظ وزن و طول نهايي، زي توده (۴۱۳±۴۷٫۹۲)، توليد ((۳۷۰٫۰۳±۵۳٫۶ و فاکتورهاي رشد نظير رشد روزانه GR (0.62±۰٫۱ گرم)، ضريب رشد ويژه (۳٫۷۸±۰٫۴۲)، شاخص افزايش وزن بدن  BWI(885.05±۲۶۲٫۹۸)، کارايي غذا (۲۱۱٫۵۰±۳۳٫۳۶) تاثير گذاشته و با تيمار شاهد اختلاف معني دار اماري را نشان داد. در ارتباط با فاکتورهاي ضريب چاقي و نسبت کارايي پروتييني نيز بين تيمارها اختلاف معني دار آماري مشاهده گرديد و مقادير اين دو فاکتور در تيمار شاهد بيش از ساير تيمارها بود. ضريب تبديل غذايي نيز در تيمار انزيميت ۵ درصد (۱٫۸۲±۰٫۳۱) بيش تر از ساير تيمارها بوده است، ولي در بين تيمارها اختلاف معني دار مشاهده نشد. همچنين از لحاظ درصد بازماندگي (۵۵٫۳ درصد) نيز تيمار آنزيميت ۳ درصد بيش از تيمارهاي آنزيميت ۵ درصد و شاهد بود. آناليز لاشه تيمارها نيز بيانگر تاثير معني دار سطوح مختلف اين ماده بر ترکيبات لاشه بود. بيش ترين درصد پروتيين (۵۸٫۵۹±۰٫۳)، خاکستر (۱۶٫۰۳±۰٫۹۲) و کم ترين درصد چربي (۲۵٫۴۷±۰٫۱۱) و رطوبت (۷۰٫۶۴۰٫۳) در تيمار آنزيميت ۵ درصد مشاهده گرديد. بر اساس نتايج به دست آمده افزودن آنزيميت به ميزان ۳ درصد به جيره غذايي طي دوره پرورش بچه ماهي انگشت قد تاس ماهي ايراني جهت تامين رشد و بازماندگي مناسب توصيه مي گردد.