مقاله تاثير افزودن زنجبيل به درمان متداول بر شدت تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني در بيماران مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بيمارستان رازي، رشت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۳۵۲ تا ۳۶۱ منتشر شده است.
نام: تاثير افزودن زنجبيل به درمان متداول بر شدت تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني در بيماران مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بيمارستان رازي، رشت
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان
مقاله استفراغ
مقاله تهوع
مقاله دارو درماني
مقاله زنجبيل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قنبري عاطفه
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري اكرم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: نيكنامي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: عطركارروشن زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: سبحاني عبدالرسول
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني از شديدترين عوارض و از نگراني هاي مهم بيماران مبتلا به سرطان مي باشد. زنجبيل يک داروي گياهي و موثر در درمان تهوع و استفراغ و هيچ نوع عارضه خاصي ايجاد نمي کند. اين گياه در بعضي از کشورها در تهيه داروهاي ضد استفراغ مورد استفاده قرار مي گيرد. هدف اين مطالعه تعيين تاثير زنجبيل بر شدت تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني در بيماران مبتلا به سرطان است.
روش کار: مطالعه حاضر يک کارآزمايي باليني تصادفي، متقاطع، دوسوکور و مشابه سازي شده است که بر روي ۴۴ بيمار تحت شيمي درماني انجام گرفت. بيماران بر اساس تقسيم تصادفي بلوک چهارتايي در سيکل اول مطالعه يکي از رژيم هاي ضداستفراغ رژيم الف (روتين +۱گرم زنجبيل) و رژيم ب (روتين+ ۱گرم دارونما) را دريافت کردند و در سيکل بعدي پس از ۲۸ روز رژيم ديگر (الف يا ب) را همراه با داروهاي شيمي درماني دريافت نمودند. شدت، دفعات و نمره تهوع و شدت و دفعات استفراغ ۴ ساعت (۴، ۳، ۲، ۱) پس از دوز دوم رژيم هاي درماني و پايان ۲۴ ساعت از شروع شيمي درماني با استفاده از ابزار VAS و کورتيلا مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت اطلاعات کسب شده با استفاده SPSS نسخه ۱۶ مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. مقايسه بين گروه ها با استفاده از آزمون هاي تي مستقل، آزمون غير پارامتري (من ويتني يو) صورت گرفت.
يافته ها: نتايج تحقيق بيانگر آن است که در تمام ساعات بررسي، تفاوت قابل توجه آماري در دفعات تهوع و استفراغ بين دو رژيم درماني بدست نيامد. اما در رابطه با تهوع، رژيم زنجبيل در مقايسه با دارونما شدت و نمره تهوع را به شکل معني دار کاهش داد. آزمون تي مستقل و من ويتني يو نيز تفاوت معني دار آماري را در نمره تهوع در ساعت سوم و پايان ۲۴ ساعتP=0.06)  و P=0.01) نشان دادند.
نتيجه گيري: با توجه به کاهش نمره تهوع در رژيم حاوي زنجبيل نسبت به دارونما، به نظر مي رسد که استفاده از زنجبيل يک روش ساده و بي خطر است که مي تواند به عنوان مکمل داروهاي ضد استفراغ در بيماران تحت شيمي درماني بکار رود.