مقاله تاثير انتروکوک هاي جدا شده از پنير محلي بر روي چربي ها و سايتوکاين هاي سرم در موش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۳۱۹ تا ۳۲۹ منتشر شده است.
نام: تاثير انتروکوک هاي جدا شده از پنير محلي بر روي چربي ها و سايتوکاين هاي سرم در موش
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروکوک
مقاله پروبيوتيک
مقاله چربي ها
مقاله سايتوکاين ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صولتي جلال
جناب آقای / سرکار خانم: سبك بار آذر
جناب آقای / سرکار خانم: ونديوسفي جليل
جناب آقای / سرکار خانم: كلخوراني نسرين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مطالعات نشان داده است که باکتري هاي پروبيوتيک نقش مفيدي در سلامت جانوران ايفا مي کنند. باکتريهاي پروبيوتيک مي توانند باعث جلوگيري از رشد پاتوژن ها در دستگاه گوارش، بهبود مصرف چربي ها و تقويت سيستم ايمني شوند. در تحقيق حاضر گونه هاي انتروکوکوس از نمونه پنير محلي ايران جداسازي گرديده و فعاليت پروبيوتيکي آنها مانند اثر بر سطح چربي ها، گلوکز و سايتوکاين هاي (IL-6, IL-10, IL-2) بررسي گرديد.
روش کار: نمونه پنير محلي از استان اردبيل تهيه گرديد. انتروکوک هاي موجود در پنير محلي بواسطه محيط کشت هاي انتخابي جداسازي گرديده و با استفاده از تست هاي تخمير قند شناسايي شدند. اثرات بازدارنگي انتروکوک هاي جداسازي شده بروش کشت چاهکي بر روي سودوموناس ائروژينوزا و پاتوژن هاي دستگاه گوارش شامل شيگلا ديسانتري، اشريشياکلي، سالمونلا تيفي موريوم بررسي گرديد. براي مطالعه اثرات پروبيوتيکي انتروکوک هاي جداسازي شده در جانوران زنده، موش هاي سوري نژاد NMRI به گروههاي مختلف تقسيم شده و به مدت دو هفته دوزهاي مختلف انتروکوک هاي جداسازي شده را در رقت هاي معادل کدورت هاي ۲ (۶×۱۰۸CFU/mL)، ۳ (۹×۱۰۸CFU/mL) و ۴ (۱۲×۱۰۸CFU/mL) مک فارلند به حجم ۱ ميلي ليتر به ازاي هر موش بصورت دهاني (گاواژ) دريافت کردند. پس از دو هفته تيمار مداوم سطح کلسترول، تري گليسيريد،LDL  و HDL به روش طيف سنجي و با استفاده از اسپکتروفتومتر و سطح اينترلوکين هاي ۲، ۶ و ۱۰ سرم به روش اليزا اندازه گيري شد.
يافته ها: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان مي دهد که تيمار با گونه فاسيوم باعث کاهش سطح کلسترول خون و افزايش سطح اينترلوکين ۱۰ در سرم موش ها مي گردد اما اثر معني داري بر سطح گلوکز، تري گليسريدها و اينترلوکين هاي ۲ و ۶ ندارد (P<0.05) تيمار با گونه فکاليس تغيير معني داري در سطح، گلوکز و چربي هاي خون بجود نمي آورد ولي باعث افزايش معني داري در سطح اينترلوکين هاي ۶ و ۱۰ سرم مي شود (P<0.05) نتايج بدست آمده همچنين نشان مي دهد که هيچکدام از گونه هاي مذکور اثر معني داري بر روي رشد پاتوژن هاي روده نداشتند.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه بيانگر آن است که تيمار مداوم با گونه فاسيوم باعث کاهش کلسترول سرم در موش ها مي شود. همچنين تيمار مداوم با هر دو گونه مي تواند با تاثير برالگوي سايتوکائني، فعاليت سيستم ايمني را تغيير دهد.