مقاله تاثير برقراري ارتباط پرستار با بيمار بر ميزان اضطراب، افسردگي و استرس بيماران بخش اورژانس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در پرستاري مراقبت ويژه IRANIAN JOURNAL OF CRITICAL CARE NURSING (IJCCN) از صفحه ۷ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: تاثير برقراري ارتباط پرستار با بيمار بر ميزان اضطراب، افسردگي و استرس بيماران بخش اورژانس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله افسردگي
مقاله اضطراب
مقاله استرس
مقاله بخش اورژانس
مقاله ارتباط موثر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: سليمي سيدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي مهري سهيل
جناب آقای / سرکار خانم: مختاري نوري جميله
جناب آقای / سرکار خانم: شكرالهي فريدون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: تعامل پرستار – بيمار در سيستم هاي بهداشتي- درماني، به ويژه در بخش هاي فوريتي حايز اهميت است. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان اثربخشي ارتباط پرستار – بيمار در كاهش حالات هيجاني (اضطراب، استرس، و افسردگي) -بيماران بخش اورژانس انجام شد.
روش ها: اين پژوهش نيمه تجربي در بخش اورژانس يكي از بيمارستان هاي شهر تهران از خرداد تا آذر سال ۱۳۸۷ انجام شد. جامعه پژوهش كليه بيماران مراجعه كننده به بخش اورژانس بودند كه حداقل ۳ ساعت بستري شدند. دو گروه آزمون و شاهد (هر كدام ۱۵۰ بيمار) به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند. گروه آزمون تحت مراقبت پرستاران آموزش ديده در زمينه نحوه ارتباط با بيمار قرار گرفتند. پرستاران گروه شاهد چنين آموزشي نديده بودند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسش نامه هاي اطلاعات جمعيت شناختي و مقياس اضطراب، افسردگي و استرس ۲۱ سوالي استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 13 و آزمون هاي مجذور كاي، من-ويتني و تي مستقل تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: ۲۰٫۷% بيماران گروه شاهد داراي افسردگي شديد، ۲۴٫۶% داراي اضطراب شديد و ۴۱٫۳% داراي استرس شديد بودند. در گروه آزمون، ۲۲٫۱% بيماران داراي افسردگي شديد، ۲۰٫۳% داراي اضطراب شديد و ۳۵٫۶% داراي استرس شديد بودند. اختلاف مقادير در هيچ يك از موارد بين دو گروه معني دار نبود (p>0.05).
نتيجه گيري: به طور كلي، ميزان استرس، اضطراب و افسردگي در بيماران اورژانس زياد است. اجراي پروتكل «برقراري ارتباط موثر با بيمار» توسط پرستاران باعث كاهش معني دار ميزان افسردگي، استرس و اضطراب بيماران نمي شود.