مقاله تاثير برنامه توانبخشي هوازي بر غلظت فريتين، آهن، TIBC و عملكرد قلبي – عروقي در تالاسمي ماژور نوجوان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان از صفحه ۹۵ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: تاثير برنامه توانبخشي هوازي بر غلظت فريتين، آهن، TIBC و عملكرد قلبي – عروقي در تالاسمي ماژور نوجوان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آهن
مقاله تالاسمي بتا
مقاله توان بخشي
مقاله فريتين
مقاله قلب
مقاله نوجوانان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وشتاني سيدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: ناظم فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: بردار فرشاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تالاسمي، گونه اي بيماري ژنتيك از گروه كم خوني هاي ارثي است. در اين بيماري، مقدار هموگلوبين به دنبال كم خوني كاهش يافته و براي جبران آن بايد خون تزريق شود كه در نهايت اين کار باعث اضافه بار آهن خواهد شد. آهن مازاد باعث بروز عوارض ناگوار در بافت كبد، قلب و غدد درون ريز مي شود. مهم ترين عارضه در بيماران تالاسمي restrictive–cardiomyopathy  و اختلال ريتم و نارسايي احتقاني قلب است. براي مهار اين اضافه بارآهن دسفرال تجويز مي شود.
هدف: بررسي تاثير برنامه توانبخشي هوازي بر غلظت فريتين، آهن،TIBC  و عملكرد قلبي – عروقي در بيماران دچار تالاسمي ماژور نوجوانان.
مواد و روش ها: دراين تحقيق نيمه تجربي، ۱۵ بيمار تالاسمي ۱۶-۱۰ ساله با پيشينه بيماري ۹ تا ۱۵ ساله از جمعيتي ۵۰ نفري مورد مطالعه قرار گرفتند. پژوهش در سه بخش پيش آزمون، حين آزمون و پس آزمون انجام شد. داده هاي تحقيق با روش همبستگي و آزمون كاي دو  (x2)با كمكSPSS  تجزيه و تحليل شد.
نتايج: ميانگين فريتين خون پس از يك نوبت آزمايش ورزش و برنامه هوازي هشت هفته اي نسبت به زمان استراحت به طور معني دار كاهش يافت
(p<0.05)  و ميزان آهن خون بعد از تست ورزش و تمرين هوازي نسبت به زمان استراحت كاهش نشان داد (p<0.05) و دامنه تواتر ضربان قلب در هنگام استراحت نيز به طور پيشرونده کاهش يافت (p<0.05).
نتيجه گيري: برنامه كارآمد هوازي زير بيشينه را مي توان در بيماران دچار تالاسمي ماژور با توجه به معاينه پزشكي و آزمون ورزش بالك، تنظيم كرد زيرا علاوه بر كسب روحيه شادابي، غلظت فريتين و آهن را در آنها به طور چشمگير كاش مي دهد تا ضمن تزريق خون و تجويز دسفرال، اجراي اين تمرين هاي ورزشي در دامنه ايمن فيزيولوژي، تاثير زيانبار اضافه بار آهن را بر قلب كاهش داده و بدين سان عملكرد قلبي – عروقي را در آنها بهبود بخشد.