مقاله تاثير برنامه فعاليت هاي طولاني مدت شنا و فوتبال بر غلظت پروتئين واکنش گر CRP) C)، هموسيستئين و فيبرينوژن سرم پسران نوجوان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۱۹۱ تا ۱۹۸ منتشر شده است.
نام: تاثير برنامه فعاليت هاي طولاني مدت شنا و فوتبال بر غلظت پروتئين واکنش گر CRP) C)، هموسيستئين و فيبرينوژن سرم پسران نوجوان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عوامل خطر ساز التهابي قلبي – عروقي
مقاله پسران نوجوان
مقاله تمرينات فوتبال و شنا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناظم فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: حيدريان پور علي
جناب آقای / سرکار خانم: كوزه چيان مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اين امکان هست که پسران ناباليده فعال يا کم تحرک، عليرغم برخورداري از نيمرخ فيزيولوژيک اجزاي چربي روتين احتمالا يک يا چند عامل تهديد کننده التهابي پنهان قلبي – عروقي داشته باشند. گزارشها پيرامون تاثير ورزش هوازي، حجم تمريني و سطح آمادگي بدني بر تغييرات نشانگرهاي حساس زيست شيميايي پروتئين واکنش گر (CRP) C، هموسيستئين (HST) و فيبرينوژن (FBG) ناهمگون است.
روش ها: ۴۲ پسر ۱۰ تا ۱۴ ساله تهراني در سه گروه شناگر، فوتباليست و غير ورزشکار در طرح شرکت کردند. فوتباليست ها و شناگران با ميانگين هاي سن ۱۱٫۹۱±۱٫۹ و ۱۱٫۶۴±۱٫۲ سال و (BMI) به ترتيب ۱۷±۱٫۴۵ و ۱۸٫۷۷±۲٫۳۹ (kg/m2) و گروه کنترل (۱۱٫۵±۰٫۶ سال، ۱۷٫۴۵±۰٫۶۴ kg/m2) و ميزان هزينه کالري دريافتي روزانه در سه گروه تحقيق به ترتيب (۲۷۱۸٫۵±۴۷۲٫۰۸، ۲۷۶۲٫۶۹±۴۳۴٫۲۶ و ۲۴۷۷٫۷۱±۲۵۲٫۸۶ Kcal/d) از مناطق شش و دو شهر تهران هدفمند انتخاب شدند.
يافته ها: تحليل واريانس داده ها نشان داد که غلظت HST سرم شناگران (۱۱٫۱۴±۲٫۰۸ mmol/L) بطور معناداري پايين تر از گروه فوتباليست ها (۱۲٫۰۱±۲٫۰۸ mmol/L) بود (P=0.031, F=3.82). در حاليکه غلظت FBG سرم شناگران (۳۵۱±۱۳۵٫۶ mg/dl) بالاتر از فوتباليست ها (۲۹۸±۱۳۹٫۲ mg/dl) بود اما معنادار نبود (F=0.44, p=0.64). (CRP) نيز در هر سه گروه تفاوت قابل ملاحظه آماري بدست نيامد (P>0.05). با اين حال غلظت آن در گروه ورزشکار پايين تر بود.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد که عوامل الگوي فعاليت بدني هوازي طولاني مدت (شنا)، شاخص توده بدن (BMI)، سطح نخست آمادگي فيزيولوژيک و حجم تمرين هفتگي (نه شدت کار) مي توانند از مولفه هاي عمده اثر گذار بر تغييرات نشانگرهاي التهاب زاي قلبي-عروقي ورزشکاران جوان باشد.