مقاله تاثير برنامه هاي بازتواني قلبي كوتاه مدت بر سير تظاهرات باليني انفاركتوس ميوكارد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در حيات از صفحه ۶۶ تا ۷۳ منتشر شده است.
نام: تاثير برنامه هاي بازتواني قلبي كوتاه مدت بر سير تظاهرات باليني انفاركتوس ميوكارد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بازتواني قلبي
مقاله انفارکتوس ميوکارد
مقاله تظاهرات باليني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: داوودوند شيرمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: الهي نسرين
جناب آقای / سرکار خانم: حقيقي زاده محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بيماري انفاركتوس ميوكارد يكي از شايع ترين علل مرگ و مير و ناخوشي در جهان امروز است و با توجه به علايم آزاردهنده، پيشگيري ثانويه از طريق انجام برنامه هاي بازتواني قلبي با مشاركت پرستاران، يكي از بهترين روش هاي درماني است. هدف ازاين پژوهش تعيين تاثير برنامه هاي كوتاه مدت باز تواني قلبي بر سير تظاهرات باليني اين بيماري است.
روش بررسي: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي است. نمونه هاي پژوهش ۶۶ بيمار (۵۸ مرد و ۸ زن) ۶۵-۴۰ ساله مبتلا به انفاركتوس ميوكارد بودند كه با روش نمونه گيري مبتني بر هدف از بين تمام بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد مراجعه كننده به بيمارستان هاي آموزشي شهر اهواز از مهر ماه ۸۴ تا ارديبهشت ۸۵، انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه آزمون (۳۲ نفر) و شاهد (۳۴ نفر) تقسيم شدند. اطلاعات مربوط به تظاهرات باليني به وسيله چك ليست از دو گروه جمع آوري شد. افراد گروه آزمون، پس از موفقيت در آزمون ورزش مقدماتي (دو هفته پس از انفاركتوس ميوكارد)، برنامه بازتواني ۸ هفته اي را شروع نمودند. پس از پايان برنامه اطلاعات مربوط به تظاهرات باليني از تمام بيماران جمع آوري و با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي (آزمون من ويتني) در نرم افزارSPSS  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: با توجه به نتايج آزمون من ويتني، بين حملات افزايش فشارخون (p=0.030)، درد قفسه صدري، تنگي نفس، خستگي، و تپش قلب (p<0.001) در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد کاهش معنادار ايجاد شده است.
نتيجه گيري: شرکت در برنامه بازتواني قلبي، درد قفسه صدري، تنگي نفس، خستگي، حملات فشارخون و تپش قلب را در بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد کاهش مي دهد. بر اين اساس مي توان اجراي اين برنامه را در بيماران ياد شده توصيه نمود.