مقاله تاثير تزريق درون وريدي گرلين بر ميانگين غلظت پلاسمايي انسولين و ACTH در شترهاي نابالغ تغذيه شده با سطوح مختلف انرژي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۳۸۶ تا ۳۹۶ منتشر شده است.
نام: تاثير تزريق درون وريدي گرلين بر ميانگين غلظت پلاسمايي انسولين و ACTH در شترهاي نابالغ تغذيه شده با سطوح مختلف انرژي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گرلين
مقاله هورمون انسولين
مقاله هورمون محرک فوق کليوي (ACTH)
مقاله شتر نابالغ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: راشدي روشنك
جناب آقای / سرکار خانم: خزعلي همايون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: گرلين يک هورمون پپتيدي مترشحه از معده با اثرات مختلف پاراکريني و آندوکريني مي باشد. گرلين و mRNA آن مانند رسپتور هورمون محرک رشد در پانکراس و سلولهاي ايسليت بيان شده و ترشح انسولين را تنظيم مي کند. هم چنين مطالعات ايمنوراديواکتيو بر روي گرلين، وجود ميزان زيادي از اين نوروترانسميتر را در هيپوتالاموس و قسمتهايي از مغز که کنترل کننده محور هيپوتالاموس – هيپوفيز – آدرنال HPA)) هستند ثابت کرده است. از آنجا که تاکنون آزمايشات مبني بر اثر گرلين بر ترشح هورمونهاي انسولين و ACTH در حيوانات شبه نشخوارکننده در مرحله قبل از بلوغ انجام نشده است، بنابراين هدف از انجام اين تحقيق بررسي اثر گرلين بر روي ترشح هورمونهاي مذكور در شتر هاي نابالغ مي باشد.
روش ها: در اين تحقيق ۱۲ شتر بطور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. حيوانات در گروه يک به مدت دو هفته در رژيم غذايي
%۱۰۰ و حيوانات گروه دو به مدت دو هفته در رژيم غذايي %۵۰ تغذيه شدند بعد از دو هفته، شترهاي هر گروه ۸mg/kg BW به مدت چهار روز از طريق وريد وداج دريافت کردند. نمونه هاي خوني از تمام حيوانات ۲۰ دقيقه بعد از تزريق گرلين از رگ وداج جمع آوري گرديده و پلاسماهاي خوني، جهت تعيين غلظت انسولين و ACTH بوسيله روش راديو ايمنو اسي (RIA) مورد سنجش قرار گرفتند.
يافته ها: تزريق گرلين در شترهاي نابالغ در رژيم هاي غذايي حاوي %۵۰ و %۱۰۰ انرژي بترتيب اثر کاهشي قابل ملاحظه اي بر ميانگين غلظت پلاسمايي انسولين و اثر افزايشي معني داري بر ترشح ACTH داشت.
نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که اثر كاهشي گرلين بر ترشح هورمون انسولين و اثر افزايشي آن در ترشح
ACTH در شترهاي نابالغ تحت شرايط گرسنگي، به وجود گلوكز در بدن بستگي دارد.