مقاله تاثير تماس كانگورويي بر شاخص هاي فيزيولوژيك نوزادان ترم و ميزان درد مادران سزاريني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در كومش از صفحه ۹۱ تا ۹۹ منتشر شده است.
نام: تاثير تماس كانگورويي بر شاخص هاي فيزيولوژيك نوزادان ترم و ميزان درد مادران سزاريني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تماس كانگورويي
مقاله نوزادان
مقاله مادران
مقاله جراحي سزارين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كشاورز مريم
جناب آقای / سرکار خانم: بلبل حقيقي ناهيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: علي رغم كثرت پژوهش هاي انجام شده در زمينه تاثير مراقبت كانگورويي در نوزادان نارس، تحقيقات انجام شده بر روي نوزادان رسيده محدود بوده است. مطالعه حاضر به منظور بررسي تاثير تماس كانگورويي در نوزادان ترم و مادران سزاريني بستري در بيمارستان فاطميه شاهرود انجام شد.
مواد و روش ها: در يك كار آزمايي باليني، ۱۶۰ زوج مادر و نوزاد به صورت تصادفي در دو گروه تماس كانگورويي و مراقبت معمول قرار گرفتند. در گروه آزمون، تماس پوستي بين مادر و نوزاد، ۳ بار در روز، هر بار ۶۰ دقيقه براي ۲ روز متوالي اجرا شد. در هر دو گروه، نمره درد مادر پس از عمل با استفاده از معيار كلامي عددي درد (۱۰-۰ نمره) تعيين گرديد. درجه حرارت نوزادان در چهار نوبت اندازه گيري شد، هم چنين نوزادان دو گروه از نظر بعضي از مشخصات از جمله ميزان زردي، رفلكس هاي نوزادي، كورتيزول ادرار قبل از ترخيص از بيمارستان مقايسه شدند. ميزان رضايت مندي مادر از اجراي اين تماس، قبل از ترخيص از بيمارستان به وسيله چك ليستي جمع آوري شد.
يافته ها: دو گروه از نظر متغيرهاي زمينه اي در مادر و نوزاد تفاوتي نداشتند. در گروه تماس كانگورويي، ميانگين درجه حرارت نوزاد نيم (۳۶٫۸ در مقابل ۳۶٫۶ سانتي گراد، P<0.05) و يك ساعت (۳۶٫۹ در مقابل ۳۶٫۶ سانتي گراد، P<0.001) پس از تماس پوستي، بيش تر از گروه كنترل بود، هم چنين نمره درد مادران پس از عمل سزارين (۶ در مقابل ۷٫۸، P<0.001)، تعداد دفعات گريه شديد نوزاد در طول بستري در بيمارستان (۵٫۶ در مقابل ۱۲٫۳ بار، P<0.05) و كورتيزول ادرار نوزاد قبل از ترخيص (۳۸۸٫۴ در مقابل ۴۷۱٫۳ ميكرو گرم در ۲۴ ساعت، P<0.05) كم تر از گروه كنترل بود. تفاوت آماري معني داري در ميزان بروز زردي و ميانگين نمره رفلكس هاي نوزادي در دو گروه بدست نيامد. در مجموع مادران از اجراي تماس كانگوروئي رضايت داشتند.
نتيجه گيري: تماس كانگورويي اثرات مثبتي بر مادران سزاريني بستري در بخش و نوزادانشان داشت. به منظور جلوگيري از عوارض ناشي از جدايي نوزاد از مادر در ساعات اوليه تولد و به لحاظ اثرات مثبت اجراي تماس كانگورويي، اجراي اين مراقبت به عنوان يك روش روتين در بخش هاي سزارين توصيه مي گردد.