مقاله تاثير تمرينات استقامتي و قدرتي بر كنترل قند خون، كيفيت زندگي و سلامت روان زنان مبتلا به ديابت نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۳۵ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرينات استقامتي و قدرتي بر كنترل قند خون، كيفيت زندگي و سلامت روان زنان مبتلا به ديابت نوع ۲
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله تمرينات قدرتي و استقامتي
مقاله كنترل قند خون
مقاله كيفيت زندگي
مقاله سلامت روان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهرجردي شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: شوندي نادر
جناب آقای / سرکار خانم: گلپايگاني مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: شيخ حسيني رحمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ديابت، اختلالي متابوليک است که مشخصه آنها افزايش مزمن قند خون و اختلال متابوليسم کربوهيدرات، چربي و پروتئين مي باشد.
روش ها: در اين تحقيق نيمه تجربي، از بين زنان مبتلا به ديابت نوع ۲ مراجعه کننده به درمانگاه شرکت نفت اراک، تعداد ۲۷ نفر انتخاب و در سه گروه کنترل (۸ نفر)، استقامتي (۱۰ نفر) و قدرتي (۹ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرينات قدرتي و استقامتي، به مدت ۸ هفته (۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۵۰-۳۰ دقيقه) تمرينات را اجرا نمودند. در اين پژوهش از سطح HbA1C ناشتا، پرسشنامه هاي کيفيت زندگي SF-36 و سلامت روان  (Global Health Questionnaire) GHQاستفاده شد. تحليل داده ها به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۱۲ با استفاده از آزمون هاي t زوجي شده و تحليل واريانس يک طرفه و در سطح معني داري ۰٫۰۱ انجام شد.
يافته ها: ميانگين داده هاي HbA1C در گروه استقامتي از ۷٫۸۰±۰٫۵۵۴ در پيش آزمون به ۷٫۱۳±۰٫۵۱۷ در پس آزمون و گروه قدرتي از ۹٫۷۶۶±۲٫۲۳۱ به ۷٫۹±۱٫۵۰۷ رسيد. با آزمون t زوجي، شده بين ميانگين پيش آزمون و پس آزمون گروه استقامتي(P=0.004)  و قدرتي (P=0.007) اختلاف معني داري مشاهده مي شود. همچنين بين ميانگين داده هاي پيش آزمون و پس آزمون کيفيت زندگي گروه استقامتي (P=0.0001) و قدرتي(P=0.007)  و سلامت روان گروه استقامتي (P=0.0001) و قدرتي (P=0.0001) اختلاف معني داري وجود داشت. در ANOVA بين ميانگين داده هاي پيش آزمون کيفيت زندگي (P=0.2) و سلامت روان (P=0.2) سه گروه، اختلاف معني داري وجود نداشت ولي در پس آزمون کيفيت زندگي (P=0.007) و سلامت روان (P=0.0001) وجود داشت.
نتيجه گيري: تمرينات استقامتي و قدرتي بر کنترل قند خون، کيفيت زندگي و سلامت روان بيماران ديابتي تاثير دارند اما تاثير تمرينات بر کيفيت زندگي اين بيماران بيشتر است.