مقاله تاثير تمرينات بدني، ذهني و ترکيبي بر تعادل ايستا و پوياي سالمندان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۷۱ تا ۷۷ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرينات بدني، ذهني و ترکيبي بر تعادل ايستا و پوياي سالمندان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين قدرتي
مقاله تعادل ايستا
مقاله تعادل پويا
مقاله تمرينات ذهني
مقاله تمرينات بدني
مقاله سالمندان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شمسي پوردهكردي پروانه
جناب آقای / سرکار خانم: اصلانخاني محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: شمس امير

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تغييرات فيزيولوژيکي مربوط به افزايش سن و مشکلات عضلاني مي توانند خطر حوادث و صدمات را در ميان سالمندان افزايش دهد. افتادن، از مشکلات عمده در افراد سالمند است که عاملي مهم در مرگ و مير اين افراد محسوب مي شود. هدف از پژوهش حاضر مقايسه تاثير نوع تمرين (تمرينات بدني، ذهني و ترکيبي) بر تعادل ايستا و پوياي سالمندان ۷۰-۶۰ سال شهرکرد بود.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي ۶۰ نفر از سالمندان به صورت تصادفي به سه گروه آزمايشي (تمرين بدني، ذهني و ترکيبي) تقسيم شدند. جهت اندازه گيري تعادل ايستاي سالمندان از آزمون تعادلي لک لک (ايستادن بر روي يک پا) و جهت اندازه گيري تعادل پوياي سالمندان از آزمون تعادل پوياي SEBT (Star Excursion Balance Test) استفاده شد. سپس تمامي آزمودني ها به مدت ۸ جلسه بر اساس پروتکل هاي تعيين شده تمرين و در پس آزمون که مشابه با مرحله پيش آزمون بود، شرکت کردند. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس يک راهه، تحليل واريانس عاملي با اندازه گيري هاي مکرر و آزمون تعقيبي بونفروني استفاده شد.
يافته ها: نتايج نشان داد که بين عملکرد گروه ها در هر دو نوع تعادل ايستا و پويا در مرحله پس آزمون تفاوت معني داري وجود دارد (P<0.05). گروهي که به صورت ترکيبي (تمرين ذهني- بدني) تمرين کرده بودند نسبت به دو گروه ديگر عملکرد بهتري داشتند. همچنين عملکرد گروه تمرين بدني نيز بهتر از گروه تمرين ذهني بود (P<0.05).
نتيجه گيري: جهت افزايش قدرت عضلاني اندام هاي تحتاني و بهبود تعادل ايستا و پويا در سالمندان بهتر است مربيان از تمرينات قدرتي و ترکيبي (ذهني-بدني) استفاده کنند.