مقاله تاثير تمرينات قدرتي و استقامتي بر غلظت ايمونوگلوبولين A، کورتيزول، دي هيدرواپي اندرسترون بزاقي دختران غيرفعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۸ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۳۸ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرينات قدرتي و استقامتي بر غلظت ايمونوگلوبولين A، کورتيزول، دي هيدرواپي اندرسترون بزاقي دختران غيرفعال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايمونوگلوبولين A
مقاله کورتيزول
مقاله تمرين قدرتي
مقاله تمرين استقامتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: رستمي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: فرزانگي پروين
جناب آقای / سرکار خانم: استقامتي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: به هنگام فعاليت هاي بدني شديد، فرد تحت تاثير فشارهاي جسماني و رواني قرار مي گيرد که موجب تغييرات هورموني و ايمني مي شود. اين مطالعه به منظور بررسي تاثير تمرينات قدرتي و استقامتي بر غلظت ايمونوگلوبولين (IgA)A، کورتيزول و دي هيدرواپي اندرسترون (DHEA) بزاقي دختران غيرفعال انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه به روش نيمه تجربي بر روي ۲۹ دانشجوي دختر غيرورزشکار با ميانگين سن ۲۴±۲٫۲ سال، قد ۱۶۱±۷٫۶ سانتي متر و توده بدن ۵۸٫۶±۷٫۱۲ کيلوگرم که به صورت داوطلبانه و هدفمند انتخاب شدند، انجام گرديد. دانشجويان به صورت تصادفي در سه گروه کنترل (۹ نفر)، تمرين استقامتي (۱۰ نفر) و تمرين قدرتي (۱۰ نفر) قرار گرفتند. برنامه استقامتي در هفته اول شامل دويدن با شدت %۶۵ ضربان قلب بيشينه (MHR) به مدت ۱۶ دقيقه بود که در هفته هشتم به تدريج به MHR %80 و به مدت ۳۰ دقيقه رسيد. برنامه تمرين قدرتي شامل اجراي حرکات پرس پا، پرس سينه، کشش زير بغل و ساق پا بود که در هفته اول با %۵۰ يک تکرار بيشينه (IRM) در دو نوبت با ۱۰ تکرار اجرا شد. در هفته هشتم بار کار به IRM%80 در سه نوبت با ۶ تکرار رسيد. ۵ ميلي ليتر بزاق تحريک نشده استراحتي در سه مرحله پيش، پايان هفته چهارم و هفته هشتم فعاليت در ساعت ۸ صبح جمع آوري و متغيرهاي IgA، کورتيزول و DHEA با استفاده از کيت هاي اختصاصي بزاقي و به روش الايزا اندازه گيري شد.
يافته ها: يافته ها نشان داد غلظت IgA در گروه قدرتي پس از هفته چهارم فعاليت افزايش معني داري يافت که در مقايسه بين گروهي اين تفاوت معني دار بود (p=0.000، f=17.97) مقايسه بين گروهي غلظتDHEA ،تفاوت معني داري را ميان گروه قدرتي با دو گروه ديگر نشان داد که حاکي از افزايش غلظت آن در گروه قدرتي بود (p=0.006، f=4.96). بررسي نسبت DHEA/C نشان داد که در مرحله ۳ نسبت به مرحله ۱ تفاوت معني داري ميان گروه قدرتي با گروههاي ديگر وجود دارد (p=0.025، f=3.52). ميزان کورتيزول گروه ها تغييراتي نکرد. همبستگي معني داري بينIgA  و کورتيزول مشاهده نشد.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد که شدت و حجم تمرينات انجام شده بر عملکرد سيستم ايمني و افزايش خطر عفونت تاثيري نداشته و افزايش وضعيت آنابوليکي بدن احتمالا در نتيجه اجراي تمرينات قدرتي حاصل مي شود.