مقاله تاثير تمرينات مقاومتي بر نيمرخ متابوليکي و حساسيت به انسولين در مردان چاق که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در علوم زيستي ورزشي (حركت) از صفحه ۵ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرينات مقاومتي بر نيمرخ متابوليکي و حساسيت به انسولين در مردان چاق
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين مقاومتي
مقاله نيمرخ متابوليکي
مقاله حساسيت به انسولين و چاقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقيقي اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: حامدي نيا محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رواسي علي اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير تمرينات مقاومتي بر نيمرخ متابوليکي و حساسيت به انسولين در مردان چاق بود. به همين منظور، ۱۶ مرد چاق (۴۸-۳۵ سال) به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه هشت نفري قرار گرفتند :۱) گروه تمرين مقاومتي و ۲) گروه کنترل. از همه آزمودني ها پس از ۱۲ ساعت ناشتايي و در دو مرحله (قبل و بعد از انجام تمرين) و در شرايط مشابه، خون گيري به عمل آمد. گروه آزمايش ۱۳ هفته و هر هفته سه جلسه تمرينات مقاومتي داشتند. برنامه تمرينات مقاومتي به صورت دايره اي و در يازده ايستگاه با شدت ۵۰-۶۰ درصد يک تکرار بيشينه  (RM_1)انجام گرفت. تحليل اطلاعات با کمک آزمون t مستقل نشان داد که تمرينات مقاومتي تاثير معني داري بر متغيرهاي وزن، نسبت محيط کمر به لگن، فشار خون سيستوليک و دياستوليک، قند خون ناشتا و تري گليسيريد سرمي ندارد، ولي اين تمرينات موجب کاهش معني دار متغيرهاي درصد چربي بدن، کلسترول تام، LDL-C، هموگلوبين گليکوزيله و انسولين و افزايش معني دار حداکثر توان هوازي،HDL-C  و شاخص حساسيت به انسولين مي شود. مي توان گفت تمرينات مقاومتي به بهبود نيمرخ متابوليکي و حساسيت به انسولين در مردان چاق منجر مي شود و مي توان آن را به عنوان يک جزء موثر در برنامه ورزشي اين افراد در نظر گرفت.