مقاله تاثير تمرينات ورزشي بر نوتروفيل هاي جودوكاران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۲۶ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرينات ورزشي بر نوتروفيل هاي جودوكاران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ورزش
مقاله سيستم ايمني ذاتي
مقاله بازگشت فعال
مقاله بازگشت غيرفعال
مقاله نوتروفيل
مقاله انفجار تنفسي
مقاله ورزشکار
مقاله جودوكار
مقاله فعاليت بدني با شدت متوسط

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زر عبدالصالح
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي فروزان
جناب آقای / سرکار خانم: هوانلو فريبرز
جناب آقای / سرکار خانم: انيسيان آرش
جناب آقای / سرکار خانم: پيركي پريوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: نوع، شدت و مدت ورزش، تعيين كننده اثر ورزش بر سيستم ايمني و احتمالا استعداد ابتلاي ورزشكاران به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني است. در اين مطالعه، اثر يك جلسه تمرين ورزشي با شدت متوسط، بر تعداد و فعاليت انفجار تنفسي نوتروفيل هاي خون محيطي مردان جودوكار، و ابتلاي آنان به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني پس از تمرين و در طي فصول تمريني بررسي شد.
روش بررسي: ۱۰ مرد جودوكار پس از اخذ رضايت كتبي آگاهانه، وارد اين مطالعه تجربي شدند. ورزشكاران، به انجام يك جلسه تمرين ورزشي (دويدن روي نوار گردان به مدت ۶۰ دقيقه) با شدت متوسط (با %۶۰ ضربان قلب بيشينه) پرداختند. قبل و بلافاصله بعد از تمرين، از افراد خونگيري شد. تعداد نوتروفيل هاي خون محيطي، شمارش و درصد نوتروفيل هاي تحريك  شده با فوربول ميريستات استات (PMA)، به عنوان معيار فعاليت انفجار تنفسي نوتروفيل ها تعيين شد. ورزشكاران از نظر ابتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني در طي ۲۴ ساعت پس از انجام مطالعه بررسي شدند و از آنان در مورد سابقه ابتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني در طي فصول تمريني پرسش شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تي زوج استفاده شد. سطح معني داري، كمتر از ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
يافته ها: تعداد فعاليت انفجار تنفسي نوتروفيل ها در وضعيت استراحت، در محدوده نرمال بود. فعاليت ورزشي، موجب افزايش معني دار در تعداد نوتروفيل ها شد (P<0.05). فعاليت ورزشي موجب افزايش درصد نوتروفيل هاي تحريك شده با PMA شد، ولي اين افزايش، معني دار نبود. در طي ۲۴ ساعت پس از فعاليت، علايم ابتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني در ورزشكاران مشاهده نشد. ورزشكاران، سابقه افزايش ميزان ابتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني را در طول فصول تمريني گزارش نكردند.
نتيجه گيري: نرمال بودن وضعيت نوتروفيل ها در حالت استراحت بيانگر آن است كه تمرينات مستمر جودو، تاثير منفي بر تعداد و كاركرد نوتروفيل هاي ورزشكاران نداشته است. عدم افزايش ميزان ابتلاي اين ورزشكاران به عفونت هاي دستگاه تنفسي فوقاني در طي فصول تمريني، مي تواند تاييدي بر اين موضوع باشد. افزايش نوتروفيل ها بلافاصله پس از ورزش، نتيجه پاسخ قابل انتظار و طبيعي سيستم ايمني به استرس ورزش است. عدم ابتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي در روز بعد از تمرين مي تواند با افزايش نوتروفيل ها پس از ورزش و عدم افت فعاليت انفجار تنفسي آنها مرتبط باشد.