مقاله تاثير تمرينات ورزشي منظم و مستمر بر فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان اريتروسيتي و استرس اكسيداتيو در بازيكنان جوان فوتبال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۲۲ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرينات ورزشي منظم و مستمر بر فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان اريتروسيتي و استرس اكسيداتيو در بازيكنان جوان فوتبال
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استرس اكسيداتيو
مقاله آنزيم هاي آنتي اكسيداني
مقاله تمرينات منظم و مستمر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جهاني غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فيروزراي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: متين همايي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: تاروردي زاده بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: آذربايجاني محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: موثقي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سراسگاني محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: هدايت زاده رامين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: فعاليت هاي بدني شديد سبب توليد استرس اكسيداتيو مي شود. در سلول هاي بدن بر عليه گونه هاي اكسيژن فعال شده(Reactive Oxygen Species-ROS)  و راديكال هاي اكسيژن توليد شده، سيستم هاي دفاع آنزيمي و غير آنزيمي وجود دارد. با توجه به افزايش مصرف اكسيژن در تمرينات هوازي در مقايسه با تمرينات بي هوازي  به ميزان ۱۰ الي ۲۰۰ برابر بيشتر از زمان استراحت، متابوليسم سلولي افزايش مي يابد؛ و توليد استرس اكسيداتيو نيز افزايش مي يابد. به دنبال فعاليت هاي ورزشي وافزايش استرس اكسيداتيو، آيا فعاليت سيتم هاي دفاع سلولي نيز افزايش مي يابد؟ هدف از اين تحقيق، بررسي اثرات ۸ هفته تمرينات منظم و مستمر بر ميزان فعاليت آنتي اكسيدان تام (Total Antioxidant-TAC)، سوپر اكسيد ديسموتاز (Super Oxide Dismutase-SOD)، گلوتاتيون پر اكسيداز(Glutathione Peroxidase-GSH-px)  اريتروسيتي و مقادير مالون دي آلدئيد(Malone Dialdehyde-MDA) شاخص پراكسيداسيون غشا ليپيدي اريتروسيت ها در بازيكنان جوان فوتبال بوده است.
روش كار: اين مطالعه نيمه تجربي از نوع مداخله اي بوده و ۳۲ مرد جوان سالم ۱۴ الي ۱۷ ساله كه فعاليت بدني برنامه ريزي شده اي نداشتند، انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه تجربي طبق برنامه هشت هفته تمرين كردند. نمونه هاي خوني جهت تعيين مقادير
TAC، SOD،GSH-px  و MDA ناشتا در دو مرحله گرفته شد. جهت آناليز داده ها از آزمون آماري t ويژه گروه هاي همبسته استفاده شد. كليه محاسبات آماري از طريق نرم افزار SPSS V.15 انجام شد و اشكال نيز با استفاده از نرم افزار  EXCELترسيم گشت.
يافته ها: در پايان تمرينات در گروه تجربي، توان هوازي و بي هوازي (P<0.000)،MDA, SOD  پس از هشت هفته تمرين افزايش معني دار به ترتيب (P<0.000) و (P<0.00) يافت؛ در حالي كه TAC پس از هشت هفته تمرين كاهش معني دار (P<0.05) و GSH-px افزايش غير معني داري يافت.
نتيجه گيري: تمرينات ورزشي سبب افزايش استرس اكسيداتيو شده و همزمان با آن فعاليت آنتي اكسيدان سوپر اكسيد ديسموتاز اريتروسيتي نيز افزايش يافته كه كاهش ميزان پر اكسيداسيون ليپيدي غشا اريتروسيت ها را به دنبال دارد. احتمالا تمرينات ورزشي، افراد را در مقابل استرس اكسيداتيو ها مقاوم تر ساخته و زندگي سالمي را تامين مي كند.