مقاله تاثير تمرين استقامتي بر برخي پارامترهاي کينماتيک راه رفتن سالمندان غير فعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در سالمند از صفحه ۶۲ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرين استقامتي بر برخي پارامترهاي کينماتيک راه رفتن سالمندان غير فعال
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمند
مقاله کينماتيک
مقاله تمرين استقامتي
مقاله راه رفتن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي حيدر
جناب آقای / سرکار خانم: همتي نژاد مهرعلي
جناب آقای / سرکار خانم: باغبان معصومه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: هدف اين پژوهش، بررسي تاثير اجراي يک دوره برنامه تمرين استقامتي بر الگوي راه رفتن سالمندان غير فعال بود.
روش بررسي: اين مطالعه به روش نيمه تجربي انجام شد. ۲۳ زن و مرد سالمند با ميانگين و انحراف معيار سني ۶٫۹±۷۰٫۵۰ سال (در دو گروه ۱۴ نفر گروه تمرين و نه نفر گروه کنترل) در اين تحقيق شرکت کردند. گروه تمرين در برنامه تمريني به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته شرکت کردند در حاليکه گروه کنترل به زندگي عادي خود پرداختند. مقادير اندازه گيري شده شامل طول گام، آهنگ گام برداري، سرعت، درصد استقرار در فاز استانس و تغييرات دامنه حرکتي مفاصل اندام تحتاني توسط نرم افزارهاي اتوکد ۱۴، يوليد ۱۰، ويندوز مديا پلير و سي جي آ در دو مرحله قبل و بعد از برنامه ورزشي در دو گروه تمرين و کنترل به دست آمد سپس توسط نرم افزاز SPSS 15 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: نتايج نشانگر افزايش دامنه حرکتي مفصل ران (P=0.05) در لحظه جدا شدن پنجه پا از زمين در فاز استانس و کاهش درصد استقرار در فاز استانس (P=0.01) نسبت به قبل از تمرين بود.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق، تمرين استقامتي با تقويت عضلات فلکسور و اکستنسور ران موجب افزايش دامنه حرکتي مفصل ران و به تبع آن افزايش درصد استقرار در فاز نوسان راه رفتن افراد سالمند غير فعال مي شود. در نتيجه در نظر گرفتن تمرينات استقامتي در برنامه روزانه افراد سالمند غير فعال با هدف تقويت تعادل ايستا و افزايش تعادل پويا توصيه مي شود.