مقاله تاثير تمرين هاي حس عمقي – کششي و قدرتي در بهبود عملکرد اندام تحتاني افراد با سندرم استرسي تي بيا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي پارس (دانشگاه علوم پزشكي جهرم) از صفحه ۱۹ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: تاثير تمرين هاي حس عمقي – کششي و قدرتي در بهبود عملکرد اندام تحتاني افراد با سندرم استرسي تي بيا
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم استرسي تي بيا
مقاله ورزش هاي قدرتي
مقاله ورزش هاي حس عمقي – کششي
مقاله نمره عملکرد اندام تحتاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غياثي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: شورويي هانيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سندرم استرسي تي بيا در دسته ضايعات استفاده زياد (over use) تقسيم بندي مي شود. ورزش هاي قدرتي و کششي عضلات براي درمان و پيشگيري اين سندرم توصيه مي شود. هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير ورزش هاي قدرتي و حس عمقي – کششي بر شدت درد و ناتواني در بيماران با سندرم استرسي تي بيا مي باشد.
روش کار: اين مطالعه کارآزمايي باليني در زاهدان انجام شد. ۲۰ بيمار با درد ساق به طور تصادفي در دو گروه، تمرين حس عمقي – کششي (۱۰ مورد) و تمرين قدرتي (۱۰ مورد) تقسيم شدند. هر دو گروه به مدت دو هفته ورزش ها را انجام دادند. نتايج بر اساس پرسشنامه ناتواني اندام تحتاني، دامنه حرکتي مفصل، قدرت عضله و رتبه بندي شدت درد (visual analogue scale – VAS) قبل و بعد از درمان جمع بندي شد. داده ها نيز بر اساس آزمون هاي غير پارامتريک من ويتنيU  و ويل کاکسون تحليل شدند.
يافته ها: در گروه ورزش هاي حس عمقي – کششي ميزان درد از
۶٫۴±۱٫۸ به ۳٫۲±۱٫۴ (P<0.05) و در گروه ورزش هاي قدرتي از ۶٫۴±۱٫۲ به ۳٫۰±۱٫۲ تغيير يافت (P<0.05) نمره پرسشنامه ناتواني قبل و بعد از ورزش هاي حس عمقي – کششي و قدرتي از لحاظ آماري معنادار بود (P<0.05) تحليل داده ها نشان داد که تفاوت مشخصي بين دو گروه ورزشي در درد و ناتواني عملکرد اندام تحتاني وجود ندارد (P>0.05).
بحث و نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه اثرات ورزش هاي قدرتي و حس عمقي – کششي را در کاهش ناتواني و درد بيماران مبتلا به سندرم استرسي تي بيا در کوتاه مدت تاييد مي کند.