مقاله تاثير تنش خشكي بر وزن خشك ريشه سه رقم سيب زميني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۵ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۳۹ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: تاثير تنش خشكي بر وزن خشك ريشه سه رقم سيب زميني
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارقام سيب زميني
مقاله تنش آب
مقاله دوره تنش
مقاله وزن خشك ريشه
مقاله عملکرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خورشيدي بنام محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: رحيم زاده خويي فرخ
جناب آقای / سرکار خانم: ميرهادي سيدمحمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: نورمحمدي قربان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سه رقم مارفونا، آگريا و دراگا از سيب زميني در يك طرح استريپ بلوك در قالب بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار مورد بررسي قرار گرفتند. تيمار تنش خشکي در كرت هاي افقي در ۴ سطح (۱، ۳، ۵ و۷ بار آبياري) و رقم ها در كرت هاي عمودي قرار داده شدند. پس از عمليات خاك ورزي و كوددهي، غده هاي بذري در فواصل ۷۵×۲۵ سانتي متري در ۹ رديف ۵ متري كاشته و بلافاصله آبياري شدند. بعد از ظهور بوته ها، آبياري تا زمان ۵۰% گلدهي براي تمام تيمارها ادامه و سپس تا اتمام گلدهي تيمارهاي تنش خشکي اعمال گرديد. بعد از آن نيز آبياري به طور يكسان براي كليه تيمارها اعمال شد. نمونه برداري هر دو هفته يكبار براي تعيين وزن خشك ريشه انجام شد. نتايج نشان داد كه با اعمال تنش خشکي از ميزان وزن خشك ريشه نسبت به تيمار شاهد كاسته مي شود. در تيمارهاي ديگر تنش خشکي اختلافات موجود در آخر دوره رشد با يك بازيافت به حداقل رسيد. در نهايت با وجود كاهش عملكرد در اثر تنش خشکي نسبت به شاهد، وزن خشك ريشه توليدي در شدت هاي مختلف تنش خشکي اختلاف معني دار با هم نشان ندادند. از دلايل بالاتر بودن عملکرد آگريا نسبت به دراگا در تنش هاي متوسط و شديد مي توان به اين امر اشاره نمود که رقم آگريا در هر سه شدت تنش توانسته است وزن خشک ريشه بيشتري نسبت به دراگا توليد نمايد و در نتيجه مدت زمان بيشتري ريشه فعال و در حال جذب مواد غذايي و آب داشته و عملکرد آن نيز بالاتر مي باشد. همچنين به نظر مي رسد که در اواخر دوره رشد ريشه هاي جديد تشکيل نمي شوند و نيز ريشه هاي بالغ با ارسال مواد خشک خود به غده ها نکروزه شده و مي ميرند. اما به دنبال اعمال تنش خشکي، ريشه هاي جوان با ماده خشک کمتر نسبت به ريشه هاي قديمي تر توليد مي شوند.