مقاله تاثير تنش کم آبي، ازدياد دي اکسيدکربن و تشعشع ماوراءبنفش بر صفات کمي گندم دوروم .Triticum turgidum L. var Durum Desf) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۴۱ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: تاثير تنش کم آبي، ازدياد دي اکسيدکربن و تشعشع ماوراءبنفش بر صفات کمي گندم دوروم .Triticum turgidum L. var Durum Desf)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اشعه ماورا بنفش
مقاله دي اکسيد کربن
مقاله تنش خشکي
مقاله عملکرد دانه
مقاله ماکزيمم بازده کوانتومي فتوسيستم II
مقاله گندم دوروم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بلوچي حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مدرس ثانوي سيدعلي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: امام يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: برزگربفرويي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطالعه فيزيولوژي ارقام گندم تحت تاثير عوامل تنش زاي غيرزنده با هدف بهبود توليد آن در آينده حايز اهميت است. اين پژوهش بصورت فاکتوريل سه عاملي در قالب طرح بلوک کامل تصادفي شامل سطوح آبياري (شاهد و کمبود آب)، ميزان دي اکسيدکربن (۴۰۰ و ۹۰۰ ميکرومول بر مول هوا) و سطوح اشعه ماورا بنفش (UV-A, B, C) در ۳ تکرار در گلخانه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه تربيت مدرس تهران در سال ۱۳۸۵، انجام شد. در کل با افزايش شدت تشعشع از سطح A به C و کمبود آب آبياري عملکرد دانه (از ۲۷/۱۵۷ به ۰۵/۳۸ گرم در مترمربع)، ارتفاع بوته (از ۶۹/۶۰ به ۶۹/۵۰ سانتي متر)، محتواي نسبي آب برگ (از ۰۰/۶۸ به ۹۰/۵۴ درصد)، درصد کلروفيل (از ۵۳/۵۰ به ۶۲/۱۷)، ماکزيمم بازده کوانتومي فتوسيستم II گندم (از ۵۶۵/۰ به صفر) کاهش و ميزان پرولين (از ۲۸/۳ به ۴۶/۲۴ ميکروگرم در گرم وزن تر برگ) افزايش يافت، ولي تغييرات عملکرد دانه و پرولين گندم تحت تاثير دي اکسيد کربن متفاوت بود. در سطوح تشعشع A، B و C و بدون تنش آبي با افزايش غلظت دي اکسيدکربن ميزان عملکرد دانه کاهش (از ۲۷/۱۵۷ به ۴۸/۸۹ گرم در متر مربع) و ميزان پرولين (از ۲۸/۳ به ۴۵/۱۲ ميکروگرم در گرم وزن تر برگ) افزايش يافت، ولي در شرايط کمبود آب با افزايش غلظت دي اکسيدکربن عملکرد دانه (بطور ميانگين ۹ گرم در متر مربع) افزايش و ميزان پرولين (بطور ميانگين ۵ ميکروگرم در گرم وزن تر برگ) کاهش پيدا کرد. افزايش غلظت CO2 در شرايط بدون تنش تنها منجر به افزايش رشد رويشي شده و رشد زايشي را کاهش مي دهد، در حالي که در شرايط تنش احتمالا با بهبود محتواي آب نسبي برگ و کاهش هدايت روزنه اي عملکرد را افزايش داد. با توجه به نتايج فوق مي توان گفت که رويداد سه تنش عمده محيطي در آينده با کاهش توليد کلروفيل و سطح ويژه برگ و کاهش حفاظت گياه در برابر اثرات منفي اين تنش ها منجر به کاهش عملکرد و اجزاي عملکرد رقم گندم مورد بررسي خواهد شد.