مقاله تاثير تک دوز ديازينون و هينوزان بر ساختار بافت بيضه و هورمونهاي جنسي در موشهاي آزمايشگاهي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در ياخته از صفحه ۴۰۵ تا ۴۱۰ منتشر شده است.
نام: تاثير تک دوز ديازينون و هينوزان بر ساختار بافت بيضه و هورمونهاي جنسي در موشهاي آزمايشگاهي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديازينون
مقاله هينوزان
مقاله بافت بيضه
مقاله سلولهاي لايديگ
مقاله اسپرماتوگوني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فتاحي اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: جورسرايي سيدغلامعلي
جناب آقای / سرکار خانم: پريور كاظم
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم نيا علي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي تاثير ديازينون و هينوزان بر روي ساختار بافت بيضه و هورمون هاي جنسي در موش.
مواد و روشها: اين مطالعه بر روي ۶۰ سر موش از نژاد Balb/c در چهار گروه مساوي شامل ديازينون، هينوزان، کنترل و شم، انجام پذيرفت. موشها در گروه آزمايشي ديازينون و هينوزان، به ترتيب ۳۰ ميليگرم بر كيلوگرم و ۲۰ ميليگرم بر كيلوگرم از اين سموم را به صورت داخل صفاقي براي يکبار دريافت نمودند. گروه شم تنها روغن زيتون دريافت کرده و گروه کنترل تزريقي نداشته است. با تهيه برشهاي بافتي از بيضه، ردههاي مختلف سلولهاي اسپرماتوژنيک، سلولهاي لايديگ وعروق خوني در واحد سطح با استفاده از Eye Piece شمارش شدند. قطر بيضه توسط ميكرومتر و قطر لوله هاي اسپرم ساز از طريقEye Piece  مدرج اندازه گيري گرديد. هورمونهاي تستوسترون، (LH) و  Luteinzing Hormoneو  (FSH)و Follicle stimulating hormone از روش Radioimmunoassay اندازه گيري شدند. سپس داده ها با تستهاي One way-ANOVA Tukey’s HSD تجزیه و تحليل گرديدند.
يافته ها: در اين مطالعه قطر بيضه، قطر مجاري اسپرم ساز و تعداد عروق خوني کاهش يافت ولي از لحاظ آماري معني دار نبوده است. همچنين با شمارش سلولهاي اسپرماتوژنيک توسط  Eye Piece(صفحه چشم شطرنجي) مشخص گرديد که تعداد سلولهاي اسپرماتوگوني، اسپرماتوسيتها، اسپرماتيدها و سلولهاي لايديگ در گروه آزمايشي نسبت به گروه کنترل كاهش معني داري پيدا کرده است. پارامترها در گروه شم نسبت گروه تجربي كاهش معني دار نشان نداده است (P<0.05).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان ميدهد كه سموم ديازينون و هينوزان ميتوانند تعداد اسپرم را در موشهاي آزمايشگاهي كاهش دهند. بنابراين اين مطالعه توجه بيشتري بر مديريت صحيح استفاده از اين گونه سموم را پيشنهاد مينمايد.