مقاله تاثير خدمات كاردرماني رواني – اجتماعي بر كيفيت زندگي بيماران مبتلا به اختلالات رواني مزمن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در توانبخشي از صفحه ۲۳ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: تاثير خدمات كاردرماني رواني – اجتماعي بر كيفيت زندگي بيماران مبتلا به اختلالات رواني مزمن
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کيفيت زندگي
مقاله اختلالات رواني مزمن
مقاله خدمات کاردرماني رواني – اجتماعي
مقاله پرسشنامه کيفيت زندگي مراجع ويسکانسين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حجتي عابد الهه
جناب آقای / سرکار خانم: كربلايي نوري اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: كريملو مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف : ارتقا كيفيت زندگي هدفي مهم از مراقبتهاي بهداشتي در روانپزشكي شناخته مي شود. در تحقيق حاضر با انجام مداخلات كاردرماني رواني – اجتماعي بر روي بيماران دچار اختلالات رواني مزمن، به بررسي كيفيت زندگي آنها پرداخته شد.
روش بررسي: اين مطالعه مداخله اي به صورت شبه تجربي مي باشد و بر روي ۲۴ بيمار مبتلا به اختلالات رواني مزمن مراجعه كننده به مركز روزانه سينا به عنوان گروه مداخله و ۵۰ بيمار داراي اختلالات رواني مزمن كه خدمات كاردرماني دريافت نمي كردند به عنوان گروه مقايسه انجام شد. نمونه ها از طريق نمونه گيري ساده و در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش «پرسشنامه كيفيت زندگي مراجع ويسكانسين» بود كه شامل ۸ خرده مقياس مي باشد. خدمات كاردرماني كه شامل گروه درماني، فعاليت درماني و هنردرماني بود، طبق برنامه مركز هفته اي ۲ بار، به مدت ۹۰ دقيقه و به طول ۳ ماه بر روي گروه مداخله انجام شد. در اين مدت هر دو گروه تحت نظر روانپزشك و دارودرماني قرار داشتند. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون هاي تي مستقل و تي زوجي استفاده شد.
يافته ها: قبل از مداخله در هيچ يك از حيطه ها و كيفيت زندگي كل بين دو گروه تفاوت معناداري وجود نداشت، ولي بعد از مداخله ميانگين نمره رضايت از زندگي، فعاليت اشتغالي، سلامت و آسايش رواني، سلامت جسماني و كيفيت زندگي كل (P<0.001) و همچنين روابط اجتماعي (P=0.005) و وضعيت مالي (P<0.003) دو گروه تفاوت معناداري داشت. ميانگين نمره علايم (P<0.227) و فعاليت روزمره زندگي (P=0.020) دو گروه بعد از مداخله نيز تفاوت معناداري نشان نداد.
نتيجه گيري: خدمات كاردرماني رواني – اجتماعي بر ميزان رضايتمندي و كيفيت زندگي بيماران اختلالات رواني مزمن موثر است.