مقاله تاثير داروي اکستازي (MDMA) بر كيفيت تخمك و ميزان لقاح در موش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در باروري و ناباروري (JOURNAL OF REPRODUCTION AND INFERTILITY) از صفحه ۷۷ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: تاثير داروي اکستازي (MDMA) بر كيفيت تخمك و ميزان لقاح در موش
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اكستازي
مقاله باروري
مقاله تخمدان
مقاله تخمك
مقاله لقاح
مقاله متيل دي اكسي متا آمفتامين
مقاله مصرف نابجاي دارو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي مقصودي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: كريم زاده علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اكستازي يا متيل دي اكسي متاآمفتامين دارويي است كه بعضا جوانان به دليل رهايي از فشارهاي رواني و اجتماعي بدان پناه مي برند. اين داروي محرك و توهم زا عوارض بسياري روي مغز و اعصاب – قلب و عروق و سيستم ايمني بدن دارد. سيستم هورموني بدن نيز از تاثير سوء اين ماده در امان نيست و با اثر بر محور هيپوفيز ـ گنادي مي تواند بر روي تخمك گذاري نيز تاثيرگذار باشد. با توجه به اين که درصد زيادي از جمعيت کشور ما را جوانان تشکيل مي دهند هدف از انجام اين تحقيق بررسي تاثير احتمالي اين دارو روي تخمدان ـ كيفيت تخمكها و ميزان لقاح در موش به عنوان يك مدل پستاندار بود.
روش بررسي: تعداد ۳۰ موشNMRI  در سه گروه قرار گرفتند. ابتدا سيكل تخمك گذاري موشها با يكديگر هماهنگ شد و از شروع سيكل به مدت دو روز داروي اكستازي به روش داخل صفاقي تزريق گرديد (گروه A حداقل دوز دارو يعني ۵mg/kg و گروه B حداكثر دوز دارو يعني ۲۰mg/kg). در پايان روز دوم به هر موش ۱۰ واحدPMSG  و در پايان روز چهارم ۱۰ واحد HCG تزريق شد. پس از ۱۳ ساعت موشها بيهوش و تمام تخمك هاي آسپيره شده از نظر تعداد و بلوغ بررسي شدند. سپس جهت انجام لقاح خارج رحمي به تخمك هاي متافاز II اسپرم اضافه شد. پس از ۵ ساعت وضعيت لقاح با شناسايي دو پرونوكلئوس مشخص گشت. اما در گروه كنترل تمام مراحل فوق بدون تزريق اكستازي صورت گرفت. نتايج حاصله با استفاده از برنامهSPSS  تجزيه و تحليل و با آزمون هايFisher exact test ،Chi square  تفسير شد. P<0.05 معني دار تلقي گشت.
نتايج: تعداد تخمك هاي حاصل در گروه هاي تجربي و كنترل تفاوت معني داري نداشت. ولي كيفيت تخمك هاي حاصل از نظر بلوغ قابل ملاحظه بود. بدين صورت كه در گروه كنترل %۳۱٫۲ تخمكها متافاز II بودند؛ در صورتي كه در گروه هاي تجربي %۱۵٫۲A و %۱۲٫۸B به بلوغ رسيده بودند (P<0.0001). همچنين در ميزان لقاح بين گروه كنترل (%۶۸٫۴) و گروه تجربي (%۳۶٫۴) A تفاوت معني دار ديده شد (P<0.0001). در مقايسه تعداد تخمک هاي بارور شده با کل تخمک هاي اوليه نيز بين گروه کنترل (%۲۱٫۳) و گروه هاي تجربي (B=%7.6) (A=%5.5) تفاوت معني دار بود (P<0.0001).
نتيجه گيري: تزريق داروي اكستازي در موش مي تواند روي کيفيت تخمک و متعاقبا قدرت باروري اثر بگذارد. با ازدياد دوز مصرفي داروي اكستازي كيفيت تخمك و ميزان لقاح تحت تاثير شديد قرار نمي گيرند. مطالعات بيشتري در خصوص نقش داروي اکستازي روي تشکيل جنين و لانه گزيني نياز مي باشد.