مقاله تاثير داروي “رها” و بربرين در دوزهاي سمي و غيرسمي دركاهش علايم سندرم ترك مرفين در موش سوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله تحقيقات علوم پزشكي زاهدان (طبيب شرق) zahedan journal of research in medical sciences از صفحه ۱۲ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: تاثير داروي “رها” و بربرين در دوزهاي سمي و غيرسمي دركاهش علايم سندرم ترك مرفين در موش سوري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم ترك
مقاله مرفين
مقاله رها
مقاله بربرين
مقاله کلونيدين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: لياقت زيبا
جناب آقای / سرکار خانم: بهاالدين بيگي فائقه
جناب آقای / سرکار خانم: خشنودمنصورخاني محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: لياقت مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سندرم ترك به مجموعه علايمي اطلاق مي شود كه با قطع يك باره يا تدريجي مصرف موادمخدر بعد از استفاده طولاني مدت آن، در فرد معتاد ايجاد مي شود. اين مطالعه با هدف تعيين اثر داروي رها و بربرين در دوزهاي سمي و غيرسمي در مقايسه با داروي كلونيدين بركاهش علايم سندرم ترك مرفين در موش سوري انجام گرديد ه است.
مواد و روش كار: براي انجام اين تحقيق ۱۴۰ سر موش نر سوري، نژاد Balb/c با سن تقريبي دو ماه و در محدوده وزني ۹۰- ۷۰ گرم مورد استفاده قرار گرفت، موش ها به طور تصادفي به دو دسته تقسيم شدند: دسته اول n=35 (گروه دريافت كننده دارو n=21 و گروه كنترل n=14) و دسته دوم n=105 (گروه دريافت كننده دارو n=91 وگروه كنترل n=14). در تمامي گروه ها با تزريق دوزهاي فزاينده مرفين وابستگي فيزيكي ايجاد شد و سپس با تزريق نالوكسان علايم سندرم ترك ايجاد گرديد؛ آن گاه آثار فارما كولوژيك داروي رها، بربرين و كلونيدين بر رفتار موش هاي سوري بررسي گرديد و هم چنين ميزان آلكالوئيدهاي تام و بربرين موجود در داروي رها نيز مورد اندازه گيري قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين آلكالوئيدهاي تام و بربرين در داروي رها به ترتيب ۱۲۰ و ۷۲/۵ ميلي گرم در پنج ميلي ليتر به دست آمد. درجه الكلي داروي رها طبق روش استاندارد ۳۴/۱۹ درصد به دست آمد. دوز سميت حاد براي داروي رها ۴ ml/kg و براي بربرين ۴۰ mg/kg مشخص گرديد. در مجموع در مورد داروي رها افزايش درصد وقوع رفتار سنگيني پلك و بي حركتي درمقايسه با گروه كنترل (آب مقطر) معني دار بود (۰۱۶/۰ .(p=هم چنين داروي رها و بربرين بر روي درصد وقوع رفتارهاي بوكشيدن مداوم، تميزكردن بدن و ايستادن روي دو پا طي ۱۵ دقيقه، تفاوت معني داري نداشتند (p=0.089).
نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه داروي رها و بربرين تا نزديك دوز سمي دركاهش علايم سندرم ترك مرفين اثري ندارد. بنابراين مصرف اين دارو در انسان، با توجه به عدم تاثير آن در موش سوري نيازمند تحقيقات بيشتري مي باشد.