مقاله تاثير درمان شناختي – رفتاري گروهي بر اضطراب و نگرش هاي ناکارآمد بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در (روان شناسي اجتماعي (يافته هاي نو در روان شناسي از صفحه ۸۱ تا ۹۴ منتشر شده است.
نام: تاثير درمان شناختي – رفتاري گروهي بر اضطراب و نگرش هاي ناکارآمد بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال اضطراب فراگير
مقاله درمان شناختي – رفتاري گروهي
مقاله نگرش هاي ناکارآمد
مقاله اضطراب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جوهري فرد رضا
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: ضميري امين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين پژوهش، اثر درمان شناختي – رفتاري گروهي بر کاهش ميزان اضطراب بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير و همچنين تاثير اين شيوه درماني بر نگرش هاي ناکارآمد، به عنوان يک متغير مداخله اي در بروز اختلال هاي روان شناختي بررسي شد. نمونه شامل ۲۰ نفر بيمار زن بودند که به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و پس از انجام مصاحبه باليني بر اساس ملاک هاي DSM-IV-TR، تشخيص اختلال اضطراب فراگير گرفته بودند. شرکت کنندگان ابتدا مقياس نگرش هاي ناکارآمد و سپس پرسشنامه اضطراب بک را تکميل نمودند و در گروه درمان و گواه قرار گرفتند. مداخله شناختي – رفتاري در ۱۲ جلسه ۲ ساعته اجرا شد. گروه گواه در حين انجام مداخله درماني، در ليست انتظار قرار داشت. مرحله ميان آزمون در پايان جلسه ششم و مرحله پس آزمون در پايان جلسه دوازدهم از هر دو گروه به عمل آمد. داده هاي به دست آمده از اين پژوهش از طريق روش آماري تحليل واريانس مختلط تحليل شد. نتايج نشان داد که عامل نگرش هاي ناکارآمد و اضطراب به طور معناداري در گروه درمان کاهش يافت. اين نتيجه حاکي از اثر بخشي درمان شناختي – رفتاري گروهي بر کاهش اضطراب و نگرش هاي ناکارآمد بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير است (P<0.001).