مقاله تاثير دودهاي طبي بر برخي عوامل عفونت زاي بيمارستاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۷۶ تا ۸۳ منتشر شده است.
نام: تاثير دودهاي طبي بر برخي عوامل عفونت زاي بيمارستاني
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسپند
مقاله دود
مقاله سرگين
مقاله ضدميکروبي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پروين ندا
جناب آقای / سرکار خانم: وليدي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: بني طالبي دهكردي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: مبيني غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اشرفي كوروش
جناب آقای / سرکار خانم: فرخي عفت
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعيان محمود
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري نسرين
جناب آقای / سرکار خانم: صفدري ده چشمه فرانك
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي وردنجاني ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مقاومت دارويي امروزه يکي از مشکلات اساسي در درمان عفونت هاست و مقابله با اين پديده و استفاده از جايگزين هاي طبيعي اهميت زيادي دارد. در اين ميان استفاده از دودهاي طبي در درمان بسياري از بيماري ها و از جمله بيماري هاي ميکروبي و عفوني در ايران و بخصوص در استان چهارمحال و بختياري از قديم الايام رواج داشته که از جمله اين دودها، دود حاصل از سوزاندن اسپند و سرگين مي باشد. اين مطالعه با هدف مقايسه خواص ضدميکروبي دود حاصل از دانه هاي اسپند و سرگين بر روي سودوموناس آئروژينوزا و استافيلوکوک اورئوس طراحي و انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي، گروه هاي دود اسپند و سرگين الاغ ماده به عنوان مورد و گروه هاي آنتي بيوتيک و دود کاه به عنوان شاهد درنظر گرفته شدند. سوش هاي استاندارد سودوموناس آئروژينوزا و استافيلوکوک اورئوس در محيط کشت هاي مناسب (مولر هينتون آگار، EMB و بلادآگار) کشت داده شدند. ديسک هاي بلانک آنتي بيوگرام دود دهي شده با سرگين، اسپند و کاه به طور جداگانه با کمک پنس استريل بر روي سطح پليت هاي حاوي اين سوش ها قرار داده شده و پس از ۴۸ ساعت انکوباسيون در ۳۷ درجه سانتي گراد از نظر وجود يا عدم وجود هاله رشد بررسي گرديد. عمل دود دهي در محفظه هاي طراحي شده هر ۲۰ دقيقه يکبار و حداکثر تا ۲۴ بار تکرارگرديد.
يافته ها: هر دو گونه نسبت به دود کاه مقاوم بودند. استافيلوکوک اورئوس نسبت به دود سرگين و اسپند و سودوموناس آئروژينوزا نسبت به سرگين حساس بودند. در گروه شاهد نيز استافيلوکوک اورئوس نسبت به کلوگزاسيلين مقاوم بوده و سودوموناس آئروژينوزا تنها نسبت به اريترومايسين و سيپروفلوکساسين حساس بود. با افزايش زمان دود دهي، قطر هاله عدم رشد در موارد حساس بزرگتر شده و به عبارت ديگر اثرات ضدميکروبي دود افزايش مي يافت.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش و اثرات ضدميکروبي دود سرگين بر روي ميکروب هاي بسيار مقاومي مانند استافيلوکوک اورئوس و سودوموناس آئروژينوزا، لزوم انجام تحقيقات وسيع تر در مورد مواد موثره و خواص دود سرگين مطرح مي گردد.