مقاله تاثير روش مراقبت کانگرويي بلافاصله پس از تولد بر رفتارهاي دلبستگي مادر يک و ۳ ماه پس از تولد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهش پرستاري از صفحه ۷ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: تاثير روش مراقبت کانگرويي بلافاصله پس از تولد بر رفتارهاي دلبستگي مادر يک و ۳ ماه پس از تولد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مراقبت کانگرويي
مقاله تماس پوست به پوست
مقاله رفتارهاي دلبستگي
مقاله نوزاد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وكيليان كتايون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مراقبت کانگرويي مادر اولين بار سال ۱۹۷۸ براي مراقبت نوزادان با وزن کم تولد استفاده شد. مطالعات کمي درباره استفاده از اين روش در مورد نوزادان رسيده و رفتارهاي مادري پس از تولد انجام شده است. اين تحقيق با هدف تاثير مراقبت کانگرويي بر روي رفتارهاي دلبستگي (احساسي، مراقبتي، مجاورتي) مادران نخست زاي ايراني با نوزاد رسيده بلافاصله پس از تولد طراحي شده است.
روش: مطالعه حاضر يک کارآزمايي باليني تصادفي است که در يکي از بيمارستان هاي شهر تهران انجام شده است. ۹۰ زن باردار به صورت تخصيص تصادفي در دو گروه مورد و شاهد وارد شدند. در گروه مورد نوزاد برهنه بلافاصله پس از تولد در تماس با بدن برهنه مادر به مدت ۱۵-۲۰ دقيقه قرار گرفت و از مادر خواسته شد بلافاصله پس از تولد نوزاد خود را لمس و تغذيه کند. سپس طي ۱۵ دقيقه مشاهده پژوهشگر با استفاده از چک ليستي مشتمل بر سه نوع رفتار احساسي، رفتار مجاورتي و رفتار مراقبتي رفتار مادر را ثبت مي کرد. در گروه شاهد روتين بيمارستان انجام شد. نمونه ها يک و ۳ ماه پس از زايمان پيگيري شدند. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري کاي دو و تي و نرم افزار SPSS v.14 مورد تحليل قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين کل رفتار دلبستگي در بعد رفتار احساسي بعد از يک و سه ماه بعد از توليد در گروه مداخله (به ترتيب ۲۴ و ۲۹) و در گروه شاهد (به ترتيب ۱۸ و ۱۸) بوده که آزمون تي مستقل تفاوت را در هر دو مرحله معنادار نشان داد (p=0.001). اما در بعد رفتار مجاورتي بعد از يک و سه ماه بعد از تولد در گروه مداخله (به ترتيب ۱۸ و ۱۸) و در گروه شاهد (به ترتيب ۱۳ و ۱۸) بوده که آزمون تي مستقل تفاوت را در هر دو مرحله معنادار نشان داد (p=0.001). همچنين در بعد رفتار مراقبتي بعد از يک و سه ماه بعد از تولد در گروه مداخله (به ترتيب ۵٫۹ و ۵٫۷) و در گروه شاهد (به ترتيب ۵٫۶ و ۶) بوده که آزمون تي مستقل تقاوت را در هر دو مرحله معنادار نشان نداد (p=0.2).
نتيجه گيري: بنابراين مي توان نتيجه گرفت که روش کانگرويي به علت اثرات مثبت آن در دراز مدت بر رفتارهاي دلبستگي مادر اثربخش بوده و پرسنل بخش مامايي، که اولين سطح تماس بين مادر و نوزاد محسوب مي شوند، بايد به برقراري اين نوع تماس (پوست به پوست) حساس بوده و مدت اين تماس را افزايش دهند.