مقاله تاثير روش کاربرد عناصر ريز مغذي بر توليد چغندرقند رقم منوژرم رسول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در اكوفيزيولوژي گياهان زراعي (علوم كشاورزي) از صفحه ۲۵ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: تاثير روش کاربرد عناصر ريز مغذي بر توليد چغندرقند رقم منوژرم رسول
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آغشتگي بذر
مقاله چغندرقند
مقاله عناصر ريز مغذي
مقاله محلول پاشي
مقاله مصرف خاکي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يارنيا مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: فرج زاده معماري تبريزي الناز
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: احمدزاده وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: نوبري نيما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش به منظور بررسي عکس العمل چغندرقند (رقم منوژرم رسول) به نحوه مصرف عناصر ريز مغذي به صورت آزمايش فاکتوريل بر پايه طرح بلوک هاي کامل تصادفي در ۳ تکرار در سال زراعي ۱۳۸۵ اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايشي شامل نوع عنصر ريز مغذي در پنج سطح: بدون مصرف عناصر ريز مغذي (شاهد)، سولفات آهن، اسيد بوريک، سولفات روي و سولفات منگنز و روش کاربرد اين عناصر در سه سطح: آغشته با بذر، مصرف خاکي و محلول پاشي بودند. تيمارهاي مربوط به محلول پاشي واحدهاي آزمايشي با غلظت ۵ در هزار در مراحل ۱۰ – ۸ برگي و ۱۶ – ۱۴ برگي صورت گرفت. برداشت نهايي محصول از مساحت ۳ متر مربع انجام و صفات عملکرد ريشه، بيوماس، شاخص برداشت، درصد قند و درصد ماده خشک ريشه اندازه گيري شد. اثر نوع عناصر ريز مغذي بر تمامي صفات مورد بررسي، اثر روش هاي کاربرد عناصر ريز مغذي بر عملکرد ريشه و درصد قند و اثرات متقابل فاکتورهاي آزمايشي بر صفات درصد و عملکرد قند و ريشه معني دار گرديد. مصرف عناصر ريز مغذي منجر به افزايش معني داري در ميزان عملکرد ريشه و قند، درصد قند، درصد ماده خشک ريشه، شاخص برداشت و بيوماس گرديد. مصرف آهن و منگنز به فرم محلول پاشي و مصرف خاکي بر و روي نسبت به روش هاي ديگر، عملکرد ريشه بيشتري توليد کردند. دست يابي به درصد قند بالا با مصرف آهن به فرم محلول پاشي و بر و منگنز با مصرف خاکي و روي به فرم آغشته کردن با بذر امکان پذير گرديد. حداکثر عملکرد ريشه (۶٫۱۴۳ کيلوگرم بر متر مربع) در تيمار محلول پاشي سولفات آهن و بيشترين درصد قند (۱۸٫۳۲ %) در تيمار مصرف خاکي سولفات روي به دست آمد. کاربرد اين عنصر منجر به ايجاد بالاترين درصد ماده خشک توليدي در ريشه (۱۹٫۴۴%) نيز گرديد. مصرف منگنز منجر به افزايش شاخص برداشت از حداقل ۵۳٫۸۵% درشرايط شاهد به ۷۲٫۲۷% گرديد. بنابراين، مصرف عناصر ريز مغذي به هر روش ممکن در چغندرقند با افزايش دوام سطح برگ و توان فتوسنتزي گياه به همراه افزايش فعاليت هاي متابوليکي مي تواند منجر به توليد محصول بيشتر با عيار قند بالاتر شود.