مقاله تاثير رژيم هاي مختلف آبياري بر چند ژنوتيپ ذرت: II. عملكرد، اجزاي عملكرد دانه و راندمان مصرف آب آبياري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۱۴۵ تا ۱۵۳ منتشر شده است.
نام: تاثير رژيم هاي مختلف آبياري بر چند ژنوتيپ ذرت: II. عملكرد، اجزاي عملكرد دانه و راندمان مصرف آب آبياري
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ذرت
مقاله عملکرد دانه
مقاله عملکرد ماده خشک
مقاله کارايي مصرف آب آبياري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عشقي زاده حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: احسان زاده پرويز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اگر چه محدوديت منابع آب در ابعاد جهاني مطرح است ولي شدت اين مساله براي ايران كه از اقليم خشك و نيمه خشك برخوردار است بيش از بسياري از ديگر مناطق دنيا است و استفاده بهينه از آب در كشاورزي كشورمان اهميت روزافزوني پيدا كرده است. از اين رو اين تحقيق با هدف بررسي تاثير شرايط مختلف رطوبتي بر عملكرد، اجزاي عملكرد دانه و كارايي مصرف آب آبياري ذرت(Zea mays L.)  در سال زراعي ۱۳۸۵ با استفاده از آزمايش كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با سه تكرار در مزرعه پژوهشي دانشكده كشاورزي دانشگاه صنعتي اصفهان اجرا شد. وضعيت آبياري به عنوان فاكتور اصلي بود كه در آن فاصله آبياري ها بر اساس ميلي متر تبخير تجمعي از طشت تبخير كلاس آ و در چهار سطحI1  (آبياري پس از ۸۵-۷۰-۸۵)، I2 (110-70-110)، (۱۳۵-۹۵-۱۳۵) I3 و ۱۶۰-۹۵-۱۶۰) I4 به ترتيب در سه مرحله كاشت – انتقال، انتقال – خميري شدن دانه و خميري شدن دانه تا رسيدگي فيزيولوژيكي) و چهار هيبريد ذرت به عنوان فاكتور فرعي شامل سينگل كراس هاي(V1) 704 ،(V2) 700 ،(V3) 500  و تري وي كراس (V4) 647 بود. بين سطوح مختلف رطوبتي و هيبريد ها در ارتباط با عملكرد ماده خشك، عملكرد دانه و اجزاي آن اختلاف معني دار وجود داشت (p<0.01) ولي بر روي شاخص برداشت تاثير معني داري پيدا نشد. سطحI4  آبياري كمترين عملكرد ماده خشك (۱۶۶۵۰ كيلوگرم در هكتار) و دانه (۷۶۷۰ كيلوگرم در هكتار) و نيز كمترين كارايي مصرف آب آبياري (۱٫۴۲ و ۰٫۹۸ كيلوگرم در متر مكعب به ترتيب براي عملكرد ماده خشك و عملكرد دانه) را در مقايسه با ساير سطوح آبياري داشت. در بين هيبريدها نيز هيبريد سينگل كراس ۷۰۰ بالاترين عملكرد ماده خشك (۲۳۴۵۰ كيلوگرم در هكتار) و دانه (۱۱۲۲۰ كيلوگرم در هكتار) را داشت. در اين آزمايش بين اجزاي عملكرد، تعداد دانه در بلال نقش اصلي را در تعيين ميزان عملكرد داشت، بنابراين مشخص شدن مكانيزم هاي فيزيولوژيك كه به توان توليد بيشترين تعداد دانه تحت تنش كمبود آب مربوط هستند، بايد در برنامه هاي بهبود ارقام ذرت مدنظر قرار گيرد. همچنين در مناطقي كه با محدوديت آب مواجه اند، تعيين برنامه مناسب آبياري كه در آن بين رشد اجزاي رويشي و زايشي تعادل ايجاد شود و دوران حساس رشد با محدوديت رطوبت كمتري همزمان باشد، راهكار مناسبي براي افزايش كارايي توليد مي باشد.