مقاله تاثير زمان قطع آبياري آخر دوره رشد بر سيلوپذيري چغندرقند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله چغندرقند از صفحه ۱۵۷ تا ۱۶۷ منتشر شده است.
نام: تاثير زمان قطع آبياري آخر دوره رشد بر سيلوپذيري چغندرقند
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چغندرقند
مقاله سيلوپذيري
مقاله عملکرد
مقاله قطع آبياري
مقاله کيفيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بساطي جهانشاه
جناب آقای / سرکار خانم: زبرجدي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جليليان علي
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهيان نوقابي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: عبدي فارس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در زراعت چغندرقند،‏‏‏ آبياري آخر فصل رشد در اکثر مناطق ازجمله کرمانشاه زودتر از معمول قطع مي شود که همين امر سبب ايجاد تنش خشکي در گياه مي گردد. با توجه به اين که در شهريور و مهر ماه افزايش عملکرد ريشه ادامه دارد، لذا ممکن است تنش در انتهاي دوره رشد باعث کاهش وزن ريشه و کيفيت آن گردد. به منظور بررسي اين موضوع، پژوهشي طي سال هاي ۸۳ و ۱۳۸۴ در کرمانشاه انجام شد. در اين تحقيق تيمارهاي قطع آبياري از دهم شهريور تا بيستم مهر ماه در مقاطع ۱۰ روزه اعمال گرديد. هم چنين وضعيت سيلوپذيري در کنار مزرعه به مدت ۱۰، ۲۰ و ۳۰ روز سيلو پس از برداشت بررسي شد. تيمارهاي قطع آبياري به کرت هاي اصلي و تيمارهاي طول دوره سيلو به کرت هاي فرعي منتسب شدند. نتايج نشان داد که تيمار قطع آبياري در دهم شهريور با ۴۲٫۴۱ تن کمترين عملکرد ريشه و تيمار قطع آبياري در بيستم مهر ماه با ۵۰٫۹۶ تن در هکتار بالاترين عملکردريشه را داشت. روند تغييرات عملکردريشه نشان داد که هر چه آبياري ديرتر قطع گردد عملکردريشه افزايش مي يابد. تيمار ۳۰ روز نگه داري در سيلو (نگه داري چغندرقند در کنار مزرعه با پوشش بقاياي اندام هوایي چغندرقند) در اين آزمايش باعث کاهش وزن ريشه تا ۲۸٫۵ درصد گرديد. روند تغييرات درصدقند در اثر اعمال تيمار قطع آبياري و سيلو در کنار مزرعه چندان قابل ملاحظه نبود ولي تيمار قطع آبياري در ۳۰ شهريور از بيشترين درصد قند برخوردار بود. با توجه به اين که از نظر ميزان قند در هکتار تفاوت معني داري بين تيمارهاي آبياري وجود نداشت، لذا در مناطقي که محدوديت آب وجود دارد قطع آبياري در دهه سوم شهريور ماه توصيه مي شود.