مقاله تاثير سطوح مختلف نيتروژن و تداخل علف هاي هرز بر عملكرد، اجزاي عملكرد و ميزان کلروفيل برگ در سويا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در دانش كشاورزي و توليد پايدار (دانش كشاورزي) از صفحه ۱ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: تاثير سطوح مختلف نيتروژن و تداخل علف هاي هرز بر عملكرد، اجزاي عملكرد و ميزان کلروفيل برگ در سويا
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تداخل علف هاي هرز
مقاله سويا
مقاله عملکرد و اجزاي عملکرد
مقاله کلروفيل و نيتروژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شفق كلوانق جليل
جناب آقای / سرکار خانم: زهتاب سلماسي سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: جوانشير عزيز
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم محمد
جناب آقای / سرکار خانم: دباغ محمدي نسب عادل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور ارزيابي تاثير سطوح مختلف نيتروژن و تداخل علف هاي هرز بر عملکرد، اجزاي عملکرد و ميزان کلروفيل برگ در سويا، آزمايشي در ايستگاه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه تبريز، در سال هاي ۸۵-۱۳۸۴ اجرا شد. در هر دو سال، آزمايش ها در قالب کرت هاي خرد شده با طرح پايه بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار انجام گرديد. چهار سطح نيتروژن صفر، ۲۰، ۴۰ و ۶۰ کيلوگرم در هکتار در کرت هاي اصلي و ۱۰ دوره تداخل علف هاي هرز در دو سري در کرت هاي فرعي قرار گرفتند. در سري اول، کرت ها از ابتداي فصل رشد تا سپري شدن مراحل رشدي  Ve(ظهور لپه ها)، V1 (اولين برگ سه برگچه اي)، V4 (چهارمين برگ سه برگچه اي)، R1 (شروع گل دهي) و R3 (شروع نيام دهي) به وسيله وجين دستي عاري از علف هرز شدند و سپس تا آخر فصل رشد، وجين اعمال نگرديد. در سري دوم کرت ها براي مراحل ذکر شده از ابتداي فصل تا مرحله مورد نظر آلوده به علف هرز بودند و پس از سپري شدن مرحله مربوطه، وجين، تا آخر فصل رشد اعمال شد. تداخل علف هاي هرز در تيمار شاهد آلوده به آن ها، عملکرد دانه، تعداد نيام و تعداد دانه در بوته، تعداد دانه در نيام و وزن هزاردانه را به ترتيب ۴۸٫۴۲، ۴۹٫۵۲، ۵۴٫۵۵، ۱۳٫۰۱ و ۱۸٫۰۵ درصد در مقايسه با شاهد بدون علف هرز کاهش داد. هم چنين تيمار در شاهد آلوده به علف هرز، ميزان کلروفيل سويا در مراحل رشدي V4، R1 و R3 به ترتيب ۱۴٫۶۸، ۱۷٫۳۳ و ۲۱٫۴۲ درصد در مقايسه با شاهد بدون علف هرز کاهش پيدا کرد. با افزايش سطوح نيتروژن مقادير همه صفات فوق افزايش يافت. با اين حال ميزان کلروفيل در کليه سطوح نيتروژن با افزايش طول دوره رشد، کاهش نشان داد. ميزان کلروفيل با افزايش دوره تداخل عاري از علف هرز، به طور تدريجي افزايش و با افزايش دوره تداخل آلوده به علف هرز به صورت تدريجي کاهش پيدا کرد. نتايج نشان دادند که اثرات رقابتي علف هاي هرز بر روي سويا، در سطوح پايين نيتروژن بيش تر است و افزايش سطوح نيتروژن سبب افزايش بيش تر قابليت رقابت سويا با علف هاي هرز مي گردد و بنابراين، سطوح بالاي نيتروژن براي سويا در مقايسه با علف هاي هرز سودمندتر هستند.