مقاله تاثير سطوح مختلف يک پليمر سوپرجاذب (superab A200) و شوري خاک بر ظرفيت نگهداشت آب در سه بافت شني، لومي و رسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۸۹ در آب و خاك (علوم و صنايع كشاورزي) از صفحه ۳۰۶ تا ۳۱۶ منتشر شده است.
نام: تاثير سطوح مختلف يک پليمر سوپرجاذب (superab A200) و شوري خاک بر ظرفيت نگهداشت آب در سه بافت شني، لومي و رسي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بافت خاک
مقاله شوري
مقاله پليمر سوپرجاذب
مقاله آب قابل استفاده گياه
مقاله تخلخل خاک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سيددراجي سهيلا
جناب آقای / سرکار خانم: گلچين احمد
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي شروين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بخش کشاورزي عمده ترين مصرف کننده منابع آب در کشور ما مي باشد. يکي از راهکارهاي افزايش بازده آبياري و استفاده بهينه از بارندگي در مناطق خشک و نيمه خشک استفاده از پليمرهاي سوپرجاذب است. پليمرهاي سوپر جاذب مي توانند آب حاصل از آبياري و بارندگي را جذب کرده، از فرونشت عمقي آن جلوگيري کنند و کارايي مصرف آب را افزايش دهند. به منظور بررسي تاثير سطوح مختلف پليمر سوپرجاذب superab A200 بر ظرفيت نگهداري آب و تخلخل خاک در خاک هايي با شوري و بافت مختلف سه آزمايش فاکتوريل درقالب طرح کرت هاي کاملا تصادفي با سه سطح شوري (شوري اوليه: شاهد،۴ و ۸ دسي زيمنس بر متر) و سطوح پليمر (۰، ۲/۰، ۴/۰ و ۶/۰ درصد وزني) در سه تکرار به صورت جداگانه در سه خاک با بافت مختلف (شني، لومي و رسي) انجام شد. کاربرد ۶/۰ درصد وزني پليمر در شوري اوليه خاک شني و لومي ميزان آب قابل استفاده گياه را به ترتيب ۲۰/۲ و ۲۰/۱ برابر نسبت به شاهد افزايش داد. بنابراين، مصرف پليمر در خاک و مخصوصا خاک هاي شني مي تواند با افزايش ظرفيت نگهداري رطوبت و کاهش شوري خاک باعث موفقيت برنامه هاي آبياري در مناطق خشک و نيمه خشک گردد.