مقاله تاثير سه منبع قدرت در مدرسه روي اطاعت محض دانش آموزان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۶ در پژوهش در برنامه ريزي درسي (دانش و پژوهش در علوم تربيتي-برنامه ريزي درسي) از صفحه ۵۱ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: تاثير سه منبع قدرت در مدرسه روي اطاعت محض دانش آموزان
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله منابع قدرت (مدير
مقاله معاون و معلم مستقيم)
مقاله روشهاي ارايه دستور يا تقاضا (دستور كتبي
مقاله دستور شفاهي)
مقاله رفتار اطاعت محض
مقاله پاسخهاي شفاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احدي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: ماهر فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي يوسف
جناب آقای / سرکار خانم: فرش فروش حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
براي مقايسه تاثير سه منبع قدرت (مدير، معاون و معلم مستقيم) در مدرسه روي اطاعت محض دانش آموزان، يك آزمايش ميداني روي نمونه ۶۶۰ نفري از جامعه دانش آموزان مناطق بيستگانه آموزش و پرورش شهر تهران اجرا شد. ابتدا منابع قدرت، هر كدام به دو روش كتبي و شفاهي از آزمودني ها خواستند فعاليتي ثابت كه ضداخلاقي نبوده و تا اندازه اي غيرعادي باشد را انجام دهند. سپس آزمايشگر رفتار آزمودني ها را پس از اعلام دستور مشاهده و ثبت كرد. آزمودني ها از نظر هر فعاليتي كه پس از دريافت تقاضا انجام دادند، مورد پرسش پاياني قرار گرفتند. پس از استخراج داده ها و اعمال روشهاي آماري توصيفي و استنباطي (استفاده از آزمون معناداري تفاوت بين دو نسبت مستقل) نتايج زير به دست آمد:
۱) بين رفتار اطاعت محض در دانش آموزان مقاطع مختلف تحصيلي تفاوت معنادار وجود دارد. اين تفاوت به دليل مقام منبع قدرت در مدرسه است، به صورتي كه هر چه مقام فرد بالاتر باشد، اثر بيشتري در اطاعت دانش آموزان داشته است.
۲) جايگاه منابع قدرت در رفتار اطاعت محض جنس هاي مختلف اثري نداشته است. پسرها از رفتار تمرد بيشتري برخوردار بوده اند، اما اين ميزان معنادار نبوده است (P>0.05).
3) دستورات كتبي به طور معناداري (P<0.05) نسبت به دستورات شفاهي رفتار اطاعت افراد را برانگيخته ساخته اند. ميزان تمرد از دستورات شفاهي نيز به صورتي معنادار (P<0.05) بيشتر از دستورات كتبي بوده است.
۴) كتبي بودن يا شفاهي بودن درخواست اثر معناداري در جنس هاي مختلف نداشته است (P>0.05).
5) رفتار اطاعت محض در مقاطع بالاتر كاهش معناداري (P<0.05) داشت. اين تـفاوت در دانش آموزان مقطع ابتدايي با راهنمايي و دبيرستان بسيار بيشتر از تفاوت بين دانش آموزان مقطع راهنمايي با دبيرستان بوده است.