مقاله تاثير سه و پنج جلسه تمرين تداومي بر پروتئين واكنش دهنده C موش هاي ويستار با ژنوم ۱۴۸۴۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در علوم زيستي ورزشي (حركت) از صفحه ۱۹ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: تاثير سه و پنج جلسه تمرين تداومي بر پروتئين واكنش دهنده C موش هاي ويستار با ژنوم ۱۴۸۴۸
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرين تداومي هوازي
مقاله شاخص هاي التهابي
مقاله HS-CRP
مقاله موش هاي صحرايي ويستار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دبيدي روشن ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: جولازاده طلا
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي سيدعلي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پروتئين واكنش دهنده C با حساسيت HS-CRP، حساس ترين شاخص التهابي پيشگويي كننده بيماري قلبي – عروقي است. براي بررسي تاثير دوازده هفته تمرين تداومي سه و پنج جلسه اي در هفته بر پروتئين واكنش دهندهC  با حساسيت زياد، ۵۶ موش ها صحرايي ماده نژاد ويستار با ژنوم ۱۴۸۴۸ (با وزن ۴٫۹۳±۳۲۵٫۶ گرم، سن ۲۱ ماه كه دست كم سه ماه از اتمام دوران باروي آنها گذشته بود) انتخاب و به طور تصادفي به گروه كنترل و گروه تمريني تقسيم شدند. گروه هاي تمريني به گروه هاي تمريني تداومي ۳ جلسه و ۵ جلسه در هفته تقسيم شدند. برنامه تمريني تداومي سه يا پنج جلسه در هفته به مدت ۱۲ هفته با سرعت و مدت تعيين شده اجرا شد. خونگيري حالت ناشتايي در سه مرحله پيش آزمون و به دنبال شش و دوازده هفته تمرين انجام شد. مقادير HS-CRP گروه كنترل پس از شش و دوازده هفته، افزايش معناداري داشت، در حالي كه در هر دو گروه تمرين تداومي در شش هفته نخست تمرين، كاهش غيرمعناداري مشاهده شد كه اين كاهش در پايان هفته دوازدهم به لحاظ آماري معنادار بوده است. از سوي ديگر، بررسي تغييرات HS-CRP بين سه گروه نشان داد كه تفاوت معني داري بين دو گروه تمريني ۳ و ۵ جلسه اي در مقايسه با گروه كنترل وجود دارد، در حالي كه اين تفاوت بين دو گروه تمريني معنادار نيست. باتوجه به نتايج به دست آمده مي توان گفت اگرچه درمجموع اثربخشي تمرينات ۵ جلسه اي بيش تر از تمرينات ۳ جلسه اي در هفته است، ولي براي مهار پاسخ التهابي، طول دوره تمريني مهم تر از تعداد جلسات تمريني در هفته است.