مقاله تاثير سويه هاي مختلف قارچ هاي ميكوريزا روي ويژگي هاي ريشه و غلظت فسفر، پتاسيم، روي و آهن يونجه (.Medicagi sativa L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۵۵ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: تاثير سويه هاي مختلف قارچ هاي ميكوريزا روي ويژگي هاي ريشه و غلظت فسفر، پتاسيم، روي و آهن يونجه (.Medicagi sativa L)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هم زيستي ميكوريزايي
مقاله ويژگي هاي ريشه
مقاله يونجه
مقاله فسفر
مقاله پتاسيم
مقاله روي و آهن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضواني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اردكاني محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رجالي فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: نورمحمدي قربان
جناب آقای / سرکار خانم: زعفريان فائزه
جناب آقای / سرکار خانم: تيموري سعداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
قارچ هاي ميكوريزايي يكي از مهم ترين ميكروارگانيسم هاي محيط ريشه محسوب مي شوند كه از طريق ايجاد هم زيستي با ريشه گياهان نقش كليدي را در پايداري ريزوسفر در زيست بوم هاي زراعي بازي مي كنند. اثرات اين قارچ ها از طريق ايجاد تغييرات روي برخي از خصوصيات ريشه و جذب عناصر غذايي در گياهان ميزبان اعمال مي شود. در اين آزمايش چهار سويه مختلف از قارچ هاي ميكوريزايي شاملGlomus mosseae G. etanicatum, intraradices G.  و ترکيبي از سويه هاي مختلف G. mosseae, Gigaspora hartiga و G. fasciculatum با چهار تكرار در قالب طرح كاملا تصادفي در دو مرحله در شرايط گلخانه و خاك غيراستريل به کار گرفته شدند. بعد از برداشت گياهان، ريشه ها با آب معمولي شستشو داده شدند. ويژگي هاي ريشه مانند وزن خشك، طول، شاخص كلوني زايي، وزن خشك كل ريشه هاي ميكوريزايي، نسبت طول ريشه به وزن خشك و غلظت فسفر، پتاسيم، روي و آهن اندازه گيري شدند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه سويه هاي مختلف كارايي متفاوتي در ايجاد كلوني زايي روي ريشه هاي يونجه داشتند، به طوري كه سويه Glomus mosseae بيشترين ميزان شاخص كلوني زايي را داشت. هم چنين وزن خشك كل ريشه هاي ميكوريزايي تحت تاثير سويه هاي مختلف قرار گرفت. سويه هاي مختلف روي وزن خشك ريشه تاثير معني داري نداشتند و با توجه به نتايج آزمون دانكن گياهان تيمار شده با Glomus mosseae داراي بيشترين وزن خشك ريشه بودند. سويه هاي مختلف در جذب عناصر غذايي با يکديگر اختلاف نشان دادند. در اين تحقيق مشخص شد که G. mosseae قابليت جذب و انتقال فسفر، روي و پتاسيم بيشتري نسبت به سويه هاي ديگر دارد.