مقاله تاثير شدت فعاليت مقاومتي بر آديپوكين ها و شاخص مقاومت به انسولين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۴۲۷ تا ۴۳۴ منتشر شده است.
نام: تاثير شدت فعاليت مقاومتي بر آديپوكين ها و شاخص مقاومت به انسولين
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فعاليت مقاومتي
مقاله لپتين
مقاله آديپونکتين
مقاله شاخص مقاومت به انسولين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي زاد سجاد
جناب آقای / سرکار خانم: خدامرادي آرش
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم خسرو
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بافت چربي به عنوان يك اندام هورموني مهم شناخته شده هورمون هاي مختلفي را با عنوان آديپوكين ها توليد و ترشح مي كند كه عملكردهاي بيولوژيك متنوعي را تنظيم مي كنند. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير شدت فعاليت مقاومتي بر آديپوكين هاي لپتين، آديپونكتين و شاخص مقاومت به انسولين در مردان جوان سالم بود.
مواد و روش ها: ۱۵ مرد سالم (با ميانگين ± انحراف معيار سن ۱/۴±۲/۲۶ سال، وزن ۱/۹±۷۵ كيلوگرم و قد ۰/۷±۱۷۴ سانتي متر) به صورت داوطلبانه در اين مطالعه شركت نمودند. بعد از دو جلسه آشنايي و تعيين قدرت بيشينه همه آزمودني ها سه جلسه فعاليت مقاومتي با شدت هاي ۳۰%، ۵۵% و ۸۰% يك تكرار بيشينه به فاصله يك هفته و به طور تصادفي اجرا نمودند. سه جلسه تمرين قدرتي شامل ۱) ۳ ست ۲۰ تكراري با شدت ۳۰%، ۲) ۳ ست ۱۱ تكراري با شدت ۵۵% و ۳) ۳ ست ۷ تكراري با شدت ۸۰% يك تكرار بيشينه (۱-RM) بود. حجم تمرين در هر سه جلسه يكسان در نظر گرفته شده بود و در هر جلسه يك دقيقه استراحت بين ست ها و حركت ها داده شد. در هر جلسه دو نمونه خون قبل و بلافاصله بعد از فعاليت گرفته شد و لپتين، آديپونكتين، انسولين و گلوكز سرم اندازه گيري شدند. براي تعيين تاثير شدت فعاليت از آناليز واريانس دو طرفه مكرر استفاده شد.
يافته ها: فعاليت مقاومتي موجب افزايش غلظت آديپونكتين (۱۲=۴۷٫۲، F1)، انسولين (۱۱=۱۹٫۷، F1)، گلوكز (۱۳=۹٫۶، F1) و شاخص مقاومت به انسولين (۱۱=۲۷، F1) و موجب كاهش غلظت لپتين (۱۲=۳۱٫۱، F1) بلافاصله بعد از فعاليت مي شود (P<0.01). با اين وجود، شدت فعاليت مقاومتي به استثناي لپتين (p=0.01 و ۲۴=۵٫۵، F2) تاثير معني داري بر هيچ كدام از متغيرهاي ذكر شده نداشت (P>0.05).
نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين پژوهش مي توان نتيجه گيري نمود كه اگرچه فعاليت حاد مقاومتي موجب بروز تغييرات معني داري در آديپوكين ها و شاخص مقاومت به انسولين مي شود، اين تغييرات به استثناي لپتين در شرايطي كه حجم فعاليت هاي مقاومتي يكسان باشند، وابسته به شدت فعاليت نيست.