مقاله تاثير طولاني مدت تزريق پري ناتال بوپروپيون بر اسپايک هاي دسته جمعي برش هاي زنده هيپوکامپ نوزادان موش هاي بزرگ سفيد آزمايشگاهي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در كومش از صفحه ۲۸۷ تا ۲۹۳ منتشر شده است.
نام: تاثير طولاني مدت تزريق پري ناتال بوپروپيون بر اسپايک هاي دسته جمعي برش هاي زنده هيپوکامپ نوزادان موش هاي بزرگ سفيد آزمايشگاهي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بوپروپيون
مقاله مقاطع هيپوکامپ
مقاله اسپايک تجمعي
مقاله موش بزرگ سفيد آزمايشگاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حيثيت طلب سميه
جناب آقای / سرکار خانم: زارع صمد
جناب آقای / سرکار خانم: قادري پاكدل فيروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: تاثيرات داروهاي ضد افسردگي در دوران پري ناتال بر ساختارهاي سيستم عصبي به دليل استفاده فراوان آن ها اهميت ويژه اي در تحقيقات علوم اعصاب دارد. بوپروپيون يک داروي ضد افسردگي اتيپيک است که تحت تصويب سازمان غذا و داروي آمريکا براي ترک سيگار به طور گسترده اي استفاده مي شود. مطالعه اثرات سيناپسي اين دارو مي تواند مکانيسم اثر آن به عنوان عامل کاهنده وابستگي به سيگار را آشکار کند. در اين مطالعه اثرات طولاني مدت بوپروپيون بر دامنه اسپايک هاي دسته جمعي Population spike (PS) هيپوکامپ نوزادان به عنوان شاخصي از شکل پذيري سيناپسي بررسي شده است.
مواد و روش ها: اسلايس هاي هيپوکامپ از نوزادان ۱۸تا ۲۵ روزه موش هاي بزرگ سفيد آزمايشگاهي تهيه شد. گروه هاي آزمايشي شامل کنترل و تيمار شده با بوپروپيون بودند. بوپروپيون روزانه ۴۰ mg/Kg به صورت درون صفاقي قبل و پس از تولد به عنوان پيش تيمار بکار برده شد. هم چنين بوپروپيون با غلظت ۱۰، ۵۰ و ۲۰۰ ميکرومول در ACSF و به مدت ۳۰ دقيقه پرفيوژ شده و دامنه PS بررسي شد. دامنه PS در استرياتوم رادياتوم قبل و پس از پرفيوژن بوپروپيون اندازه گيري شد. دامنه PS قبل از پرفيوژن بوپروپيون به عنوان پايه (%۱۰۰) در نظر گرفته شد.
يافته ها: در غلظت ۱۰ ميکرومول دامنه اسپايک دسته جمعي کاهش نيافت و بوپروپيون اثرات مشخصي در دامنه PS نداشت. بوپروپيون در غلظت ۵۰ ميکرومول، توانست دامنه پاسخ ها را در %۵۰ موارد کاهش دهد. پرفيوژن ۲۰۰ ميکرومول بوپروپيون در همه اسلايس ها  (n=22)دامنه PS را کاهش داد و در نهايت در ۸ اسلايس از ۲۲ اسلايس دامنه اسپايک کاملا از بين رفته بود. اين در حالي است که ميزان کاهش در اسلايس هاي بدون تيمار بيش تر از اسلايس هاي تحت تيمار بوده است.
نتيجه گيري: آناليز داده ها نشان داد که تجويز طولاني مدت بوپروپيون و پرفيوژن آن در غلظت هاي ۵۰ و ۲۰۰ ميکرومول دامنه اسپايک هاي تجمعي را کاهش مي دهد. سازگاري سيناپسي در غلظت ۲۰۰ ميکرومول ما بين گروه هاي تيمار شده و نشده در يافته هاي ما ديده شد.