مقاله تاثير فاصله از آبشخور بر تنوع و تركيب پوشش گياهي در مراتع خشك ندوشن يزد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در مرتع از صفحه ۴۱ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: تاثير فاصله از آبشخور بر تنوع و تركيب پوشش گياهي در مراتع خشك ندوشن يزد
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع گونه اي
مقاله تركيب گونه اي
مقاله آبشخور
مقاله ندوشن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فخيمي ابرقويي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: ديانتي تيلكي قاسمعلي
جناب آقای / سرکار خانم: مصداقي منصور
جناب آقای / سرکار خانم: نادري نصرآباد حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به دليل تردد روزانه دام در اطراف آبشخورها، اين مناطق معمولا بيش از ساير قسمت هاي مرتع تخريب مي شوند. لذا بررسي تغييرات كمي و كيفي پوشش گياهي در اين مناطق ضروري است. تا در صورت مشاهده هر گونه تغيير پس رونده در وضعيت پوشش گياهي و خاك نسبت به اصلاح شيوه مديريت مرتع مبادرت نمود. در اين تحقيق تغييرات تنوع، يكنواختي غنا و تركيب گونه اي در فواصل مختلف از آبشخور و در راستاي گراديان شدت چرا در مراتع استپي ندوشن (قطب دامداري استان يزد) مورد بررسي قرار گرفت. جهت انجام پژوهش از روش طبقه بندي- سيستماتيك- تصادفي در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي استفاده شد. در هر پلات ۲m2، درصد تاج پوشش و تراكم هر گونه تخمين زده شد. جهت بررسي اثر شدت چرا بر تركيب گونه اي، درصد تاج پوشش فرم هاي مختلف رويشي و همچنين درصد تاج پوشش كل، درصد تاج پوشش گونه هاي خوشخوراك، غيرخوشخوراك تخمين زده شد. تنوع با استفاده از دو شاخص شانون و سيمپسون، يكنواختي با استفاده از شاخص پيلو و غناي گونه اي با شمارش تعداد گونه در هر سايت مورد بررسي قرار گرفت. تمام تجزيه و تحليل داده ها در نرم افزار SPSS 11.5 انجام شد نتايج كلي نشان داد كه بررسي تنوع در شدت چرايي هاي مختلف همواره نمي تواند گوياي تغييرات ايجاد شده به وسيله فشار چراي دام باشد چرا كه در مناطق خشك گياهان استرس هاي محيطي را تحمل كرده، چراي دام در اين مناطق نمي تواند درحذف كامل يك گونه نقش موثري داشته باشد. و از آن جايي كه چراي دام بيشترين اثر خود را روي درصد تاج پوشش گونه غالب و به دنبال آن تركيب گياهي يك منطقه اعمال مي كند، لذا به نظر مي رسد شاخص سيمپسون با تاثير گرفتن بيشتر از درصد تاج پوشش گونه غالب در مقايسه با شاخص شانون كه حساسيت زيادي به گونه هاي نادر دارد شاخص مناسبتري جهت پايش (بررسي تغييرات ناشي از چراي دام) در مراتع خشك مي باشد.