مقاله تاثير فرآيند ارزشيابي همکار بر کيفيت عملکرد پرستاران و رضايت بيماران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در نشريه پرستاري ايران از صفحه ۸ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: تاثير فرآيند ارزشيابي همکار بر کيفيت عملکرد پرستاران و رضايت بيماران
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزشيابي همکار
مقاله کيفيت عملکرد پرستاران
مقاله رضايت بيماران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قمري زارع زهره
جناب آقای / سرکار خانم: انوشه منيره
جناب آقای / سرکار خانم: ونكي زهره
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زاده ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پرستاران به عنوان بزرگ ترين گروه مراقبت دهنده، خدمات مراقبتي مستمري را به بيماران ارايه مي دهند. اهميت تاثير اين خدمات بر کيفيت مراقبت هاي سلامتي و به تبع آن نيل به اهداف عالي سيستم ارايه خدمات سلامت و همچنين رضايت بيمار بر کسي پوشيده نيست. با عنايت به نقش کليدي پرستاران در تيم بهداشتي درماني بر مديران پرستاري است تدابيري را جهت ارتقا دادنش و مهارت آنان بينديشند. ارزشيابي همکار به عنوان شيوه اي از تفويض اختيارات مديران جهت تضمين کيفيت خدمات پرستاري معرفي شده است. هدف اين مطالعه، تعيين ميزان تاثير فرآيند ارزشيابي همکار بر کيفيت عملکرد پرستاران و رضايت بيماران در بخش هاي ويژه قلبي بيمارستان هاي دولتي شهر اراک بود.
روش بررسي: اين تحقيق يک مطالعه نيمه تجربي بود. چهار بخش ويژه قلبي (CCU و PCCU) در دو بيمارستان دولتي شهر اراک به عنوان محيط هاي پژوهش انتخاب شدند. دو بخشي که داراي تعداد پرستار بيشتر بود (با ۲۵ پرستار) به عنوان گروه آزمون و دو بخش ديگر (با ۱۹ پرستار) به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش شامل چک ليست هاي بررسي کيفيت عملکرد پرستاران و پرسشنامه بررسي ميزان رضايت بيماران بود. جهت پيش آزمون ۵۰ عدد چک ليست بررسي کيفيت عملکرد توسط همکار پژوهشگر، با مشاهده عملکرد پرستاران در هر گروه تکميل شد. پرسشنامه رضايت نيز توسط خود بيماران يا مصاحبه پژوهشگر با بيمار به تعداد ۳۵ مورد تکميل گرديد. مداخله به مدت ۲ ماه در گروه آزمون انجام شد و سپس به مدت يک ماه مداخله اي در گروه آزمون انجام نشد، کليه ابزارهاي فوق مجددا براي دو گروه (مرحله پس آزمون) به همان روش تکميل شد.
يافته ها: گروه هاي آزمون و شاهد (پرستاران و بيماران) به لحاظ متغيرهاي دموگرافيک (سن، تحصيلات، وضعيت معيشت و…) همسان بوده و آزمون هاي مجذور کاي و تي مستقل اختلاف معني داري را بين دو گروه پرستاران با يکديگر و چهار گروه بيماران (دو گروه قبل و دو گروه بعد) نشان ندادند. آزمون هاي مجذور کاي و تي زوجي هيچ گونه اختلاف معني داري در ارتباط متغيرهاي دموگرافيک پرستاران با عملکرد نشان نداد، در مورد ارتباط متغيرهاي دموگرافيک بيماران با رضايت؛ اين آزمون ها نشان داد که بين رضايت با سن و وضعيت معيشت بيماران گروه شاهد در قبل مداخله و رضايت با شغل و وضعيت معيشت بيماران گروه مورد در بعد مداخله ارتباط معني دار وجود دارد. آزمون هاي آماري من ويتني اختلاف معني داري را براي کيفيت عملکرد پرستاران بين دو گروه آزمون و شاهد، بعد از مداخله نشان داد (P<0.001). همچنين اين آزمون اختلاف معني داري را براي رضايت بيماران بين دو گروه آزمون و شاهد، بعد از مداخله نشان داد (P<0.001).
بحث و نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که اجراي فرآيند ارزشيابي همکار بر ارتقاي کيفيت عملکرد پرستاران و رضايت بيماران موثر بوده است.